«Πράσινος» τάφος, σε απέραντο γαλάζιο…

«Πράσινος» τάφος, σε απέραντο γαλάζιο… http://www.myworld.gr/site/content.php?sel=95&artid=280565
Έχουμε συνηθίσει να μιλάμε για τη στροφή της παγκόσμιας κοινωνίας σε έναν πιο «πράσινο» τρόπο ζωής, για τα φιλικά προς το περιβάλλον καταναλωτικά προϊόντα για τους πράσινους γάμους, τα πράσινα ρούχα, τα πράσινα σπίτια, τα πράσινα αυτοκίνητα. Η επέλαση, λοιπόν, του πράσινοι θα ήταν δύσκολο να αφήσει ανεπηρέαστο το τελευταίο κεφάλαιο του κύκλου ζωής του ανθρώπου, τον θάνατο. Ποια λοιπόν είναι η νέα, πιο οικολογική πρόταση στον τρόπο ταφής; Η ταφή στη θάλασσα, και με αυτό εννοούμε κυριολεκτικά τη παράδοση της σορού στην αγκαλιά της θάλασσας με τον τρόπο που συνήθιζαν επί αιώνες οι ναυτικοί.«Η ταφή στη θάλασσα συνιστά μια 100% οικολογική επιλογή», διατείνεται ο Τζον Λίστερ, διευθυντής της Britannia Shipping Company, εξηγώντας ότι αποτελεί μια επιλογή που κερδίζει συνεχώς έδαφος στη Γηραιά Αλβιώνα. Η εταιρεία, που εξειδικεύεται στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών, έχει προσθέσει τη συγκεκριμένη υπηρεσία στην γκάμα των προσφερόμενων υπηρεσιών της και επιχειρηματικά έχει δικαιωθεί από την απόφαση της. Παρά την τσουχτερή τιμή, που μπορεί να ξεπεράσει τις 4.000 στερλίνες, ήτοι σχεδόν διπλάσιο ποσό από τα έξοδα μιας παραδοσιακής ταφής ή καύσης του νεκρού, η εταιρεία έχει διοργανώσει ήδη την ταφή στη θάλασσα 150 ατόμων από όλη τη χώρα. «Η ζήτηση αυξάνεται από οικολόγους, ναυτικούς και ανθρώπους που απλά αγαπούν τη θάλασσα. Είναι μια επιλογή που εξάπτει τη φαντασία και εμπεριέχει μια δόση ρομαντισμού. Πολύς κόσμος θεωρεί πολύ απλά ότι είναι μια μοναδική τελευταία κατοικία», τονίζει χαρακτηριστικά. Η ζήτηση υποχρέωσε την κυβέρνηση να δημιουργήσει το απαραίτητο θεσμικό πλαίσιο, ορίζοντας καταρχήν δυο συγκεκριμένες θαλάσσιες περιοχές όπου επιτρέπεται η ταφή, στα ανοιχτά της Νήσου Wight και στο Newhaven του ανατολικού Σάσεξ. Πρόκειται για απομονωμένες περιοχές, που επιλέχθηκαν πολύ προσεκτικά, αφού ελήφθησαν υπόψη οι περιβαλλοντικές συνθήκες, και στις οποίες απαγορεύονται κάθε είδους θαλάσσιες δραστηριότητες, όπως οι καταδύσεις και το ψάρεμα. Επίσης, το υπουργείο Ναυτιλίας χορηγεί ειδική άδεια για κάθε ταφή.Ο περιορισμένος αριθμός θαλάσσιων περιοχών ταφής και τα υψηλά έξοδα μεταφοράς εξηγούν και το μεγάλο κόστος της μεθόδου. Η σορός συλλέγεται από την τοποθεσία θανάτου και υπόκειται σε συγκεκριμένη διαδικασία. Το σώμα του νεκρού καλύπτεται με ειδικό βιοδιασπώμενο σάβανο και τοποθετείται σε ειδικά κατασκευασμένο ξύλινο φέρετρο. Ακόμη και το τσιμεντένιο βάρος που χρησιμοποιείται για να βυθιστεί το φέρετρο διασπάται από το θαλασσινό νερό, έτσι ώστε να μην προκαλέσει την παραμικρή περιβαλλοντική επιβάρυνση. Συνολικά, μέσα σε 36 έως 40 μήνες η φύση έχει ολοκληρώσει το έργο της.Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το απαραίτητο νομοθετικό πλαίσιο υπάρχει εδώ και χρόνια. Γενικά επιτρέπεται ελεύθερα η ρίψη τέφρας στη θάλασσα, εφόσον γίνεται τουλάχιστον τρία μίλια από τις ακτές, καθώς και η ρήψη σορού εφόσον το θαλάσσιο βάθος ξεπερνά τα 600 πόδια. Υπάρχουν, δε, δεκάδες γραφεία τελετών που εξειδικεύονται στο είδος, σε όλη τη χώρα, με αποτέλεσμα το κόστος να είναι πολύ μικρότερο σε σχέση με τη Βρετανία. Με μόνες προϋποθέσεις τη χορήγηση άδειας από το κράτος και την επιλογή θαλάσσιας περιοχής με βάθος τουλάχιστον 1.000 μέτρων, επιτρέπεται η θαλάσσια ταφή και στην Αυστραλία.ΜΑΡΙΛΙΖ ΦΑΣΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ