Ποιοι «μαγείρευαν» τα επιτόκια μαζί με την Barclays

Μαντικίδης Τάσος

Ποιοι «μαγείρευαν» τα επιτόκια μαζί με την Barclays

H υπόθεση έφερε στην επιφάνεια ένα ιδιότυπο τραπεζικό καρτέλ

http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=466019

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  08/07/2012 05:45

Οι δηλώσεις του πρώην διευθυντή της Barclay's Μπομπ Ντάιαμοντ πως οι βρετανικές εποπτικές αρχές, σε συνεννόηση με «ανώτατους κυβερνητικούς αξιωματούχους», γνώριζαν τα πάντα προκαλεί τριγμούς σε Ντάουνινγκ Στριτ και Σίτι

emailεκτύπωση  

 

 

2  φωτογραφίες

H «υπόθεση Barclays» έφερε στην επιφάνεια ένα ιδιότυπο τραπεζικό καρτέλ που φέρεται ότι «χειραγωγούσε» εδώ και χρόνια τα επιτόκια στη διατραπεζική αγορά διαμορφώνοντας το κόστος δανεισμού για τους ιδιώτες, τις επιχειρήσεις, αλλά και τα ίδια τα κράτη. Ανέδειξε επίσης τη στενή σχέση αλληλεξάρτησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος με την πραγματική οικονομία, ενώ έθεσε για μία ακόμη φορά σε αμφισβήτηση τον μύθο της ελεύθερης και αυτορυθμιζόμενης αγοράς.


Το διατραπεζικό επιτόκιο Libor, για τον δανεισμό χρημάτων από μια τράπεζα στην άλλη, ώστε να υπάρχει μια κοινή τιμή αναφοράς στις συναλλαγές δανεισμού, καθορίζει στην ουσία το «εμπόριο του χρήματος». Οι επιπτώσεις είναι τεράστιες, αρκεί να αναλογιστεί κανείς πως κεφάλαια 360 τρισ. δολαρίων που είναι τοποθετημένα σε στεγαστικά δάνεια και τιτλοποιημένα προϊόντα χρησιμοποιούν ως δείκτη αναφοράς το εν λόγω επιτόκιο, όπως και πολλά προϊόντα στις προθεσμιακές αγορές εμπορευμάτων που αυξάνουν το συνολικό ποσό κεφαλαίων που καθορίζεται από το Libor στα 564 τρισεκατομμύρια δολάρια. Ο ίδιος δείκτης, πέρα από τη διατραπεζική αγορά, καθορίζει εξάλλου τα επιτόκια των στεγαστικών δανείων, των επιχειρήσεων και των εταιρικών και κρατικών ομολόγων, επηρεάζοντας έτσι το σύνολο της παγκόσμιας οικονομίας.

Το μεγάλο κόλπο

Λίγο πριν από τις 11 π.μ. (ώρα Βρετανίας) λοιπόν, ορισμένοι traders από τις μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου φέρεται πως δίνοντας συγκεκριμένες τιμές «χειραγωγούσαν» τα επιτόκια εσωτερικού δανεισμού των τραπεζών Libor και Euribor, καθορίζοντας με την τεχνητή αυξομείωσή τους το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα.

Οι 18 κορυφαίες τράπεζες: Bank of America, Bank of Tokyo-Mitsubishi, Barclays Bank, BNP Paribas, Citibank, Credit Agricole CIB, Credit Suisse, Deutsche Bank AG, HSBC, JP Morgan Chase, Lloyds Banking Group, Rabobank, Royal Bank of Canada, Societe Generale, Sumitomo Mitsui Banking Corporation, The Norinchukin Bank, The Royal Bank of Scotland Group, UBS AG, κάθε πρωί επηρέαζαν λοιπόν καταλυτικά τα επιτόκια της διατραπεζικής αγοράς με στόχο, όπως λέγεται, από τη μία πλευρά το κέρδος αλλά και από την άλλη τον έλεγχο τους παγκόσμιου συστήματος με βάση την εκάστοτε οικονομική συγκυρία.

Από τις 18 αυτές τράπεζες αφαιρούνταν οι τέσσερις που έδιναν τις υψηλότερες τιμές και αντίστοιχα οι τέσσερις που έδιναν τις χαμηλότερες, ενώ η τιμή των διατραπεζικών επιτοκίων διαμορφωνόταν από τη μέση σταθμισμένη τιμή που έδιναν οι 10 εναπομείνασες τράπεζες. Οπως γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν είναι απαραίτητο να είναι όλες οι τράπεζες στο «κόλπο», καθώς το τελικό αποτέλεσμα καθορίζεται συνήθως από τις ηγέτιδες τράπεζες (market leaders) της αγοράς, καθώς οι υπόλοιπες δεν μπορούν παρά να ακολουθήσουν.

Το κοινό... καλό

Οι παρεμβάσεις των τραπεζών αυτών στη διατραπεζική αγορά χωρίζονται σύμφωνα με στελέχη του Σίτι του Λονδίνου σε δύο περιόδους: Στην πριν από την κατάρρευση της Lehman Brothers εποχή όπου επικρατούσε η μεγάλη μόχλευση (επενδύσεις και με δανικά) στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, μια περίοδος που συνέφερε τα επιτόκια να είναι υψηλότερα για να βγαίνουν περισσότερα κέρδη - ιδίως στις αγορές παραγώγων και στη μετά Lehman εποχή όπου η παγκόσμια κρίση αύξησε τους συστημικούς κινδύνους με αποτέλεσμα τα επιτόκια να πιέζονται τεχνικά προς τα κάτω ώστε να αποφευχθεί η κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας. Αν π.χ. αφηνόταν, όπως υποστηρίζεται, η διαμόρφωση των επιτοκίων χωρίς παρεμβάσεις στην ελεύθερη αγορά, τότε η οικονομική καταστροφή θα αποτελούσε μια πραγματικότητα.

«Σε ακραίες περιπτώσεις που κινδυνεύει όλο το σύστημα ίσως δεν είναι παράλογο να υπάρχει μια συνεννόηση σε πολύ υψηλό επίπεδο για το... κοινό καλό» ανέφεραν τραπεζικά στελέχη με γνώση των πρακτικών που αναπτύσσονται στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Ωστόσο ποιος μπορεί να αποκλείσει τη χειραγώγηση των τιμών και τις καλές ημέρες; Το Libor εξάλλου ποτέ δεν οργανώθηκε ως σωστή αγορά από την αρχή, κι αυτός είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο συνεχίστηκε ανενόχλητα η χειραγώγηση σε τόσο μεγάλο βαθμό για τόσο μεγάλο διάστημα, δεδομένου, όπως υποστηρίζουν οι αναλυτές, ότι η αποτίμησή του βασιζόταν σε ιδιωτικές αναφορές τιμών και όχι σε απτές συμφωνίες. Οι κατηγορίες δεν αφορούν μόνο τη χειραγώγηση του Libor, αλλά και του ευρωπαϊκού διατραπεζικού επιτοκίου Euribor, το οποίο πάντως διαμορφώνεται από τις τιμές που δίνουν 43 ευρωπαϊκές τράπεζες (μεταξύ των οποίων και η Εθνική) σε μια όμως αγορά με μικρότερο βάθος και σημασία.

Οπως έδειξαν πάντως τα e-mails που δημοσιοποίησε η Αρχή Τραπεζικών Υπηρεσιών (FSA) της Βρετανίας ορισμένοι traders της Barclays «δεν ανέφεραν τίμια τις τιμές» και ενεπλάκησαν σε συνεχή και επίμονη προσπάθεια να χειραγωγήσουν την αγορά Libor και μετά, με την ενθάρρυνση ανώτερων managers.

Αποζημιώσεις

Ορισμένοι στην αγορά δεν αποκλείουν το «Σκάνδαλο Barclays» να οδηγήσει σε μεγάλες νομικές διαμάχες των θιγομένων την ώρα που περίπου είκοσι κορυφαίες τράπεζες, με βάση εκτιμήσεις στελεχών του Σίτι του Λονδίνου, βρίσκονται στο μικροσκόπιο στο πλαίσιο της έρευνας που διεξάγουν εδώ και καιρό στη Βόρεια Αμερική, στην Ευρώπη και στην Ιαπωνία, οι διωκτικές αρχές κατά του οικονομικού εγκλήματος. H Barclays δεν αποτελεί εξάλλου, όπως ανακοίνωσε η FSA, μεμονωμένη περίπτωση στην έρευνα των Αρχών για τις ύποπτες διατραπεζικές πρακτικές στα επιτόκια.

Οπως γίνεται σχεδόν πάντα ύστερα από ένα «ατύχημα» στις χρηματοπιστωτικές αγορές, οι Αρχές κάνουν λόγο για ένα νέο ρυθμιστικό πλαίσιο που θα αποτρέψει μελλοντικές παρατυπίες. Στη Βρετανία, όπου το πολύκροτο σκάνδαλο Libor ανάγεται σε μείζον πολιτικό ζήτημα, οι εποπτικές αρχές θέτουν επί τάπητος τους κανόνες διαμόρφωσης του διατραπεζικού επιτοκίου. Η Βρετανική Ενωση Τραπεζών ετοιμάζει τις δικές της προτάσεις.

Στις ΗΠΑ όμως οι εποπτικές αρχές κατέληξαν σε συμβιβαστική συμφωνία με την Barclays βάσει της οποίας η ίδια η τράπεζα θα αναλάβει να πείσει τους χρηματοοικονομικούς οργανισμούς να λειτουργήσουν με μεγαλύτερη διαφάνεια. Βάσει των όρων του συμβιβασμού με την αμερικανική Επιτροπή Trading Παραγώγων, η Barclays συμφώνησε σε ένα σχέδιο έξι σημείων βάσει του οποίου θα «ενθαρρυνθούν» οι παίκτες της συγκεκριμένης αγοράς, όπως η Βρετανική Ενωση Τραπεζών, να βελτιώσουν τη διαδικασία διαμόρφωσης του διατραπεζικού επιτοκίου, να λειτουργήσουν με μεγαλύτερη διαφάνεια και να θεσπίσουν αυστηρή μεθοδολογία.

Ωστόσο στην αγορά αμφισβητείται το κατά πόσο μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά η αρχιτεκτονική του συστήματος. Τα κράτη και οι τράπεζες βρίσκονται εξάλλου σε σχέση εξάρτησης. Είναι χαρακτηριστικό π.χ. ότι τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να αναλάβουν την αναχρηματοδότηση των ομολόγων της ευρωζώνης συνολικού ύψους 3 τρισ. ευρώ που λήγουν μέσα στην επόμενη διετία.

Το μεγάλο κόπλο με το Libor

- 18 τράπεζες απ' όλο τον κόσμο συμμετέχουν στη διατραπεζική αγορά και καθορίζουν το επιτόκιο Libor.

- Πριν από τις 11 το πρωί traders από ορισμένες τράπεζες (όχι κατ' ανάγκη όλες) μιλούσαν μεταξύ τους και έδιναν συγκεκριμένες τιμές ώστε να επηρεάσουν και να διαμορφώσουν τα επιτόκια.

- Από τις 18 τράπεζες αφαιρούνταν οι 4 που έδιναν τις υψηλότερες τιμές και οι 4 που έδιναν τις χαμηλότερες. Η μέση τιμή διαμορφωνόταν από τις προσφορές των 10 «ενδιάμεσων» προσφορών.

- Το Libor είναι δείκτης αναφοράς για τις αποδόσεις κεφαλαίων 360 τρισ. δολαρίων που έχουν τοποθετηθεί σε στεγαστικά δάνεια και τιτλοποιημένα προϊόντα.

- Πιο δύσκολη η χειραγώγηση του Euribor καθώς στη διαμόρφωσή του συμμετέχουν 40 τράπεζες.

Η κάθαρση
Ερευνα για τραπεζική απάτη στην Bankia

Προφανώς, η κάθαρση πρέπει να αρχίσει από αλλού, από τις χώρες που πλήττονται περισσότερο από τα άγραφα εγκλήματα των τραπεζιτών - χώρες όπως η Ιρλανδία, η Ισλανδία, και τώρα η Ισπανία, όπου όπως προκύπτει και τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας ήταν βουτηγμένα ως τον λαιμό στο σκάνδαλο της Bankia, της τράπεζας που προέκυψε από τη συγχώνευση επτά περιφερειακών ταμιευτηρίων, μεταξύ των οποίων η Caja Madrid και η Bancaja της Βαλένθιας, που είχαν ουσιαστικά πτωχεύσει εξαιτίας της έκθεσής τους στη «φούσκα» των ακινήτων.

Πράγματι, ισπανικό δικαστήριο ξεκίνησε πριν από λίγες ημέρες μεγάλη έρευνα για τραπεζική απάτη εις βάρος πρώην διευθυντικών στελεχών της Bankia, συμπεριλαμβανομένου του πρώην προέδρου του Διοικητικού της Συμβουλίου Ροδρίγο Ράτο - του άλλοτε γενικού διευθυντή του ΔΝΤ και υπουργού Οικονομικών στην κυβέρνηση Αθνάρ!

Και οι ισπανοί Σοσιαλιστές έχουν λερωμένη τη φωλιά τους: όχι μόνο γιατί πολλά στελέχη τους συμμετέχουν στο Διοικητικό Συμβούλιο της Bankia, αλλά και γιατί η κυβέρνησηΘαπατέρο ήταν εκείνη που προετοίμασε τη συγχώνευση των επτά τραπεζών που σχημάτισαν την «υπερτράπεζα» Bankia, και που έπεισε χιλιάδες μικρομετόχους να αγοράσουν μετοχές στην αρχική δημόσια προσφορά, τον Ιούλιο του 2011 - μετοχές που σήμερα δεν αξίζουν ούτε… πεσέτα.

Στο στόχαστρο των ερευνών βρίσκονται και οι ίδιες οι ρυθμιστικές αρχές, όπως και η ηγεσία της Τράπεζας της Ισπανίας. Και υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος: τα 23,5 δισ. ευρώ που απαιτήθηκαν για τη διάσωση της Bankia τον Μάιο ήταν αυτά που οδήγησαν τελικά την Ισπανία να προσφύγει στην ΕΕ για τη διάσωση του τραπεζικού της συστήματος…

Στίγκλιτς κατά τραπεζών
Η θεωρία της «ασύμμετρης πληροφορίας»

Την πραγματική αλήθεια (και) γι' αυτό το τραπεζικό μέγα-σκάνδαλο μας τη λέει ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς: «Κανείς από αυτούς (τους τραπεζίτες) δεν πήγε φυλακή. Εχουμε ένα νομικό σύστημα που δεν επιβάλλει τον σαφή καταλογισμό ευθυνών. Είναι ξεκάθαρο πως αυτοί οι τύποι δεν θα πληρώσουν για όσα έκαναν» δήλωσε οργισμένος στον βρετανικό «Independent».

Για τον Στίγκλιτς, όπως και για τους περισσότερους πραγματικά ανεξάρτητους οικονομολόγους, που δεν εξαρτώνται από τα διάφορα λόμπι, τα ινστιτούτα και τις «δεξαμενές σκέψης», οι αποκαλύψεις αυτές μόνο σοκ δεν προκαλούν: αντιθέτως, ο Στίγκλιτς έχει γράψει ήδη από τη δεκαετία του '70 μια σειρά από προφητικά κείμενα, που περιγράφουν ακριβώς το πώς οι δήθεν «ελεύθερες αγορές» παύουν να είναι ελεύθερες και καταλήγουν να είναι επιβλαβείς για τις κοινωνίες, όταν ομάδες ανθρώπων - στην περίπτωσή μας τραπεζιτών - αποκτούν προνομιακή πρόσβαση σε πληροφορίες που παραμένουν κρυφές από το ευρύ κοινό.

Πρόκειται για τη γνωστή θεωρία της «ασύμμετρης πληροφορίας» (asymmetrical information), η οποία χάρισε το 2001 το βραβείο Νομπέλ Οικονομίας στον σημερινό καθηγητή του Πανεπιστημίου Κολούμπια. Μια θεωρία που βέβαια ο Στίγκλιτς είχε ήδη επαληθεύσει στην πράξη έναν χρόνο πριν από τη βράβευσή του, το 2000, όταν παραιτήθηκε από την Παγκόσμια Τράπεζα σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον ρόλο της τελευταίας - και της προνομιούχου «συμμορίας των πέντε αστέρων», απαρτιζόμενης από ειδικούς, στην οποία και ο ίδιος ανήκε - στη μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση της ΝΑ Ασίας, που σάρωσε δεκάδες οικονομίες, επεκτεινόμενη στην Ανατολική Ευρώπη και στη Νότια Αμερική.

Η ίδια ακριβώς προνομιακή πρόσβαση στην πληροφορία, μαζί φυσικά με τη βεβαιότητα της ατιμωρησίας σε πολιτικό και νομικό επίπεδο, είναι που γέννησε και το σκάνδαλο της Barclay's - σκάνδαλο που ο Στίγκλιτς αποκαλεί σήμερα «κλασικό παράδειγμα» των συνεπειών της «ασύμμετρης» θεωρίας του: όπως εξηγεί και στο νέο του βιβλίο «The Price of Inequality» (To τίμημα της ανισότητας), ο μόνος τρόπος να προχωρήσουμε στην οικοδόμηση πιο δίκαιων και πιο πλούσιων κοινωνιών είναι να διασπάσουμε το ουσιαστικό μονοπώλιο της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας που έχει εξασφαλίσει ο χρηματοπιστωτικός τομέας τις τελευταίες δεκαετίες, και ότι αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη Βρετανία και τις ΗΠΑ.

Πώς θα πραγματοποιηθεί αυτή η ριζική αλλαγή; Κατά τον Στίγκλιτς, όπως και για εκατομμύρια έμμεσα ή άμεσα θύματά τους σε όλο τον κόσμο, ο καλύτερος τρόπος είναι να αρχίσουμε να στέλνουμε μερικούς τραπεζίτες στη φυλακή. Ο Μπαράκ Ομπάμα το υποσχέθηκε, αλλά δεν το έπραξε: η περίφημη μεταρρύθμισή του στη Wall Street αποδείχθηκε άσφαιρη, με τις μεγάλες τράπεζες και τις ηγεσίες τους να παραμένουν άθικτες, κόντρα στους νόμους του ίδιου του καπιταλισμού, και τον λογαριασμό της διάσωσής τους να μεταφέρεται στους δυστυχείς φορολογουμένους. Το ίδιο δυστυχώς ισχύει ως τώρα και για τη Βρετανία, αφού παρά τις αρχικές «αγριάδες», τα πρόστιμα και τις ψευδεπίγραφες, όπως αποδεικνύεται σήμερα, εθνικοποιήσεις του Γκόρντον Μπράουν, τα ηνία του Σίτι παρέμειναν σε ανθρώπους σαν τον Ντάιαμοντ.

«Εφιάλτης» η ανεργία στην Ελλάδα

«Εφιάλτης» η ανεργία στην Ελλάδα

http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=448653&h1=true

Κατά 44,1% αυξήθηκε ο αριθμός των ανέργων στο τέλος του 2011 έναντι του 2010

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  12:40

1

emailεκτύπωση  

Την εκρηκτική κατάσταση στην αγορά εργασίας όπου ο αριθμός των ανέργων ανήλθε στο τέλος του 2011 στα 1.025.877 και ο αριθμός των απασχολουμένων μειώθηκε κάτω από τα 4 εκατομμύρια αποτυπώνει η έρευνα εργατικού δυναμικού της Στατιστικής Υπηρεσίας (ΕΛΣΤΑΤ).

Οπως ανακοινώθηκε, κατά το τέταρτο τρίμηνο του 2011 ο αριθμός των απασχολούμενων ανήλθε σε 3.932.790 άτομα και των ανέργων σε 1.025.877.

Το ποσοστό ανεργίας ήταν 20,7%, έναντι 17,7% του προηγούμενου τριμήνου και 14,2% του αντίστοιχου τριμήνου 2010.

Η απασχόληση μειώθηκε κατά 3,6% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και κατά 8,5% σε σχέση με το τελευταίο Τρίμηνο του 2010.

Ο αριθμός των ανέργων αυξήθηκε κατά 16,8% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και κατά 44,1% σε σχέση με το 2010.

Διαβάστε ολόκληρη την έρευνα εργατικού δυναμικού της ΕΛΣΤΑΤ

ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ-ΘΕΜΑ : Ρύθμιση θεμάτων για την εφαρμογή της παρ. 6 του άρθρου 1 του ν. 4046/2012.

http://www.tovima.gr/files/1/2012/03/12/Mistoi1.pdf

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ                                                           Αθήνα   -3-2012            
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ               Αριθ. Πρωτ
ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Δ/νση Αμοιβής και Δ/νση Όρων εργασίας
Ταχ. Δ/νση: Πειραιώς 40
Ταχ. Κώδικας: 101 82                                                            
ΠΡΟΣ :  Ως Πίνακας      
Αποδεκτών
Πληροφορίες: Α. Δημητρακάκης
                            Β. Τσιώλη
Τηλέφωνο      :   2131516448
                       :   2131516564
                                                                                                                         

ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
ΘΕΜΑ : Ρύθμιση θεμάτων για την εφαρμογή της παρ. 6 του άρθρου 1 του ν.
4046/2012.
   Με την 6
η
 Πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου (Α΄38), που δημοσιεύτηκε την 28
η
Φεβρουαρίου 2012, ρυθμίζεται κάθε αναγκαίο ζήτημα που αφορά τη «
Διασφάλιση της ταχείας προσαρμογής της αγοράς εργασίας και ενίσχυση των
θεσμών της αγοράς εργασίας». Με την ανωτέρω πράξη εξειδικεύονται θέματα
που αφορούν τα νόμιμα κατώτατα όρια μισθών και ημερομισθίων, την αμοιβή
των νέων ηλικίας κάτω των 25 ετών, τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, τη
διαιτησία, την αναστολή αυξήσεων μισθών και ημερομισθίων, τη μετατροπή των
συμβάσεων εργασίας που λήγουν με τη συμπλήρωση του ορίου ηλικίας ή με τη
συμπλήρωση των προϋποθέσεων συνταξιοδότησης σε συμβάσεις αορίστου
χρόνου και την κατάργηση των όρων εκείνων που υποκρύπτουν μονιμότητα ή
εμπεριέχουν ρήτρες μονιμότητας.
Για την ενιαία αντιμετώπιση, ερμηνεία και εφαρμογή  των αναφερομένων
διατάξεων από τους υπαλλήλους του Υπουργείου μας, τους εργαζόμενους και
εργοδότες, παρέχονται οι ακόλουθες οδηγίες :  2
ΑΡΘΡΟ 1
1. α. Τα κατώτατα νόμιμα όρια μισθών και ημερομισθίων καθορίζονται σε σχέση
με τα κατώτατα όρια των μισθών και ημερομισθίων της από 15−7−2010
ισχύουσας Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, όπως αυτά
προβλέπονταν και ίσχυαν την 1−1−2012, μειωμένα κατά 22%. Η μείωση αφορά το
χρονικό διάστημα, από 14-2-2012 και μέχρι την ολοκλήρωση του προγράμματος
δημοσιονομικής προσαρμογής στα πλαίσια του μηχανισμού στήριξης των
ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ.
Για την εκ του νόμου εφαρμογή των νέων κατώτατων νόμιμων μισθών και
ημερομισθίων δεν απαιτείται η σύμφωνη γνώμη των εργαζομένων. Τα μέρη
μπορούν να συμφωνήσουν μικρότερα ποσοστά μείωσης, ή καθόλου μείωση, αλλά
σε καμία περίπτωση μεγαλύτερη μείωση από το 22%, πέραν του οποίου η όποια
συμφωνία είναι άκυρη.
Συγκεκριμένα:
Τα κατώτατα νόμιμα όρια μισθών και ημερομισθίων διαμορφώνονται ως εξής (η
μείωση κατά 22% αφορά το βασικό μισθό ή ημερομίσθιο που προβλέπει η
ισχύουσα ΕΓΣΣΕ ):
♦ Βασικό ημερομίσθιο 26,18 ευρώ, για τον ανειδίκευτο άγαμο εργατοτεχνίτη.
♦ Βασικός μηνιαίος μισθός 586,08 ευρώ, για τον ανειδίκευτο άγαμο υπάλληλο.
Αναλυτικός Πίνακας
ΚΑΤΩΤΑΤΑ ΟΡΙΑ ΑΠΟ∆ΟΧΩΝ 2012 ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΗΛΙΚΙΑΣ ΑΝΩ ΤΩΝ 25 ΕΤΩΝ
     
ΕΡΓΑΤΟΤΕΧΝΙΤΕΣ  
   
ΧΡΟΝΙΑ ΒΑΣΙΚΟ ΕΠΙ∆ΟΜΑ   ΕΠΙ∆ΟΜΑ   ΣΥΝΟΛΟ ΣΥΝΟΛΟ
ΠΡΟΥΠΗ ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΟ ΤΡΙΕΤΙΩΝ   ΓAΜΟΥ   ΑΓΑΜΩΝ ΕΓΓΑΜΩΝ
ΡΕΣΙΑΣ ΑΠΌ               ΑΠΌ ΑΠΌ
  14/2/2012               14/2/2012 14/2/2012
         
  0- 3 26,18 0,00 2,62 26,18 28,80
  3- 6 26,18 1,31 2,62 27,49 30,11
  6- 9 26,18 2,62 2,62 28,80 31,42
  9-12 26,18 3,93 2,62 30,11 32,73
 12-15 26,18 5,24 2,62 31,42 34,04
 15-18 26,18 6,55 2,62 32,73 35,35
 18-ΑΝΩ 26,18 7,85 2,62 34,03 36,65
     
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ    
ΧΡΟΝΙΑ ΒΑΣΙΚΟΣ ΕΠΙ∆ΟΜΑ   ΕΠΙ∆ΟΜΑ   ΣΥΝΟΛΟ ΣΥΝΟΛΟ
ΠΡΟΥΠΗ ΜΙΣΘΟΣ ΤΡΙΕΤΙΩΝ   ΓAΜΟΥ   ΑΓΑΜΩΝ ΕΓΓΑΜΩΝ
ΡΕΣΙΑΣ ΑΠΌ                ΑΠΌ ΑΠΌ
  14/2/2012               14/2/2012 14/2/2012 3
           
  0- 3 586,08 0,00 58,61 586,08 644,69
  3- 6 586,08 58,61 58,61 644,69 703,30
  6- 9 586,08 117,22 58,61 703,30 761,91
  9-ΑΝΩ 586,08 175,82 58,61 761,90 820,51
     
Ως προϋπηρεσία νοείται, κάθε υπηρεσία διανυθείσα από  το μισθωτό σε
οποιονδήποτε εργοδότη και με οποιαδήποτε ειδικότητα για τους εργατοτεχνίτες,
για δε τους υπαλλήλους σε θέση παρεμφερή και ανάλογο, μετά τη συμπλήρωση
του δεκάτου ογδόου (18
ου
) ή του δεκάτου ενάτου (19
ου)
 έτους της ηλικίας τους,
αντίστοιχα.
β. Τα κατώτατα νόμιμα όρια μισθών και ημερομισθίων για τους νέους ηλικίας
κάτω των 25 ετών,  ανεξαρτήτως κλάδου και ειδικότητας, (δεδομένου ότι
καταργήθηκε το αρ. 43 του ν. 3986/2011 και κάθε αντίθετη διάταξη) και για τους
ήδη εργαζόμενους, διαμορφώνονται σε σχέση με τα κατώτατα όρια των μισθών
και ημερομισθίων της από 15−7−2010 ισχύουσας Εθνικής Γενικής Συλλογικής
Σύμβασης Εργασίας, όπως αυτά προβλέπονταν και ίσχυαν κατά την 1−1−2012,
μειωμένα κατά 32%. Η μείωση αφορά το χρονικό διάστημα, από 14-2-2012 και
μέχρι την ολοκλήρωση του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής στα
πλαίσια του μηχανισμού στήριξης των ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ.
Η παρ. 9 του άρθρου 74 του ν. 3863/2010 (Α΄ 115) τροποποιείται μόνο ως
προς την αμοιβή των μαθητευομένων, η οποία ανέρχεται  πλέον στο 68%, στα
κατώτατα όρια των μισθών και ημερομισθίων της Εθνικής Γενικής Συλλογικής
Σύμβασης Εργασίας, όπως αυτά προβλέπονταν και ίσχυαν την 1−1−2012 και κατά
τα λοιπά εξακολουθεί να ισχύει η εν λόγω διάταξη.
Για την εκ του νόμου εφαρμογή των νέων κατώτατων νόμιμων μισθών και
ημερομισθίων δεν απαιτείται η σύμφωνη γνώμη των εργαζομένων. Αυτό σημαίνει
ότι τα μέρη μπορούν να συμφωνήσουν μικρότερα ποσοστά μείωσης, ή καθόλου
μείωση, αλλά σε καμία περίπτωση μεγαλύτερη από το  32%, πέραν του οποίου η
όποια συμφωνία είναι άκυρη.
Συγκεκριμένα:
Τα κατώτατα νόμιμα όρια μισθών και ημερομισθίων διαμορφώνονται ως εξής (η
μείωση κατά 32% αφορά το βασικό μισθό ή ημερομίσθιο που προβλέπει η
ισχύουσα ΕΓΣΣΕ ):
• Βασικό ημερομίσθιο 22,83 ευρώ, για τον ανειδίκευτο άγαμο
εργατοτεχνίτη.
• Βασικός μηνιαίος μισθός 510,95 ευρώ, για τον ανειδίκευτο άγαμο
υπάλληλο . 4
Αναλυτικός Πίνακας
ΚΑΤΩΤΑΤΑ ΟΡΙΑ ΑΠΟ∆ΟΧΩΝ 2012 ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΗΛΙΚΙΑΣ ΜΕΧΡΙ 25 ΕΤΩΝ
     
ΕΡΓΑΤΟΤΕΧΝΙΤΕΣ  
   
ΧΡΟΝΙΑ ΒΑΣΙΚΟ ΕΠΙ∆ΟΜΑ   ΕΠΙ∆ΟΜΑ   ΣΥΝΟΛΟ ΣΥΝΟΛΟ
ΠΡΟΥΠΗ ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΟ ΤΡΙΕΤΙΩΝ   ΓAΜΟΥ   ΑΓΑΜΩΝ ΕΓΓΑΜΩΝ
ΡΕΣΙΑΣ ΑΠΌ                ΑΠΌ ΑΠΌ
  14/2/2012               14/2/2012 14/2/2012
         
  0- 3 22,83 0,00 2,28 22,83 25,11
  3- 6 22,83 1,14 2,28 23,97 26,25
  6- ΑΝΩ 22,83 2,28 2,28 25,11 27,39
   
ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ  
   
ΧΡΟΝΙΑ ΒΑΣΙΚΟΣ ΕΠΙ∆ΟΜΑ   ΕΠΙ∆ΟΜΑ   ΣΥΝΟΛΟ ΣΥΝΟΛΟ
ΠΡΟΥΠΗ ΜΙΣΘΟΣ ΤΡΙΕΤΙΩΝ   ΓAΜΟΥ   ΑΓΑΜΩΝ ΕΓΓΑΜΩΝ
ΡΕΣΙΑΣ ΑΠΌ                ΑΠΌ ΑΠΌ
  14/2/2012               14/2/2012 14/2/2012
         
  0- 3 510,95 0,00 51,10 510,95 562,05
  3- ΑΝΩ 510,95 51,10 51,10 562,05 613,15
   
           γ. Τα ανωτέρω νόμιμα όρια μισθών και ημερομισθίων αποτελούν τα
κατώτατα όρια και οποιαδήποτε άλλη συμφωνία που υπολείπεται αυτών είναι
αυτοδικαίως άκυρη και οι παραβάτες εργοδότες υφίστανται τις κυρώσεις των
άρθρων 24 και 28 του ν.3996/2011.
ΑΡΘΡΟ 2
1. Από 14-02-12 οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας  συνάπτονται για
ορισμένο χρόνο ισχύος, η διάρκεια του οποίου δεν μπορεί να είναι μικρότερη
από ένα (1) έτος και δεν μπορεί να υπερβαίνει τα τρία (3) έτη.
2. Οι συλλογικές συμβάσεις που βρίσκονται σε ισχύ, ήδη 24 μήνες μέχρι
την 14-2-12 ή και περισσότερο, λήγουν μετά την παρέλευση ενός έτους, ήτοι
στις 14-2-13, εκτός κι αν λήγουν ή καταγγελθούν νωρίτερα, κατά τα οριζόμενα
στο άρθρο 12 του ν. 1876/1990, το οποίο δεν καταργήθηκε. Συνεπώς οι
συμβάσεις αυτές δεν θεωρούνται, αλλά ούτε έχουν μετατραπεί σε συμβάσεις
ορισμένου χρόνου (παρ. 1 αρ 12 ν. 1876/1990).  5
3. Οι συλλογικές συμβάσεις που δεν έχουν καταγγελθεί και βρίσκονται σε
ισχύ, για χρονικό διάστημα μικρότερο των 24 μηνών μέχρι την 14-2-12, λήγουν
το αργότερο εντός τριών (3) ετών από την ημερομηνία έναρξης ισχύος τους, εκτός
κι αν λήξουν ή καταγγελθούν νωρίτερα, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 12 του ν.
1876/1990, το οποίο δεν καταργήθηκε.
4. Α. Οι κανονιστικοί όροι συλλογικής σύμβασης, που  θα λήξει ή θα
καταγγελθεί, εξακολουθούν να ισχύουν  για ένα τρίμηνο από τη λήξη ή την
καταγγελία τους. Αυτό σημαίνει ότι για τους ήδη εργαζόμενους εξακολουθούν να
ισχύουν επί τρίμηνο οι όροι της συλλογικής σύμβασης που έληξε ή καταγγέλθηκε,
ενώ για τους προσλαμβανόμενους κατά τη διάρκεια  του τριμήνου, μετά τη λήξη ή
την καταγγελία της σ.σ.ε., οι όροι της συλλογικής σύμβασης, που έληξε ή
καταγγέλθηκε ισχύουν μόνο εφόσον ικανοποιούνται τα οριζόμενα στην παρ. 2 του
άρθρου 8 του ν. 1876/1990.
Β.  Οι κανονιστικοί όροι συλλογικής σύμβασης που έχει ήδη λήξει ή
καταγγελθεί μέχρι την 14-02-12 ισχύουν για ένα τρίμηνο, δηλαδή μέχρι την 14-
05-12:  Νοούνται οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας οι οποίες έληξαν ή
καταγγέλθηκαν εντός του τελευταίου εξαμήνου πριν την έναρξη ισχύος του ν.
4046/2012 και αυτές  ισχύουν για ένα τρίμηνο 14.2.2012 έως 14.5.2012.
Μετά την ισχύ του ν. 4046/12, για τις σ.σ.ε. που έχουν λήξει ή καταγγελθεί
και το διάστημα από 14.2.2012 μέχρι 14.5.2012, αποτελεί για αυτές το β΄ τρίμηνο
επί του 6μηνου της παράτασης ισχύος τους, συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι 14.5.12.
Αν όμως αποτελεί το α΄ τρίμηνο του 6μηνου που διατρέχεται και δεδομένου ότι η
θέσπιση 3μηνης διάρκειας παράτασης υφίσταται από 14.2.2012, τότε αυτή η
σ.σ.ε από 14.5.2012 δεν ισχύει, και άρα μετά το πέρας του τριμήνου αυτού
εφαρμόζεται και για αυτές τις σ.σ.ε. η παρ. 4 του αρ. 2 της 6/28.2.2012 ΠΥΣ, εκτός
κι αν εν τω μεταξύ συναφθεί νέα σ.σ.ε.
[Μέχρι την 14.2.2012 ίσχυαν τα κάτωθι:
(ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ 1).  Ως προς τους εργοδότες και εργαζόμενους που ήταν μέλη των
συνδικαλιστικών οργανώσεων που είχαν υπογράψει μια  σ.σ.ε., που δεν είχε κηρυχθεί
υποχρεωτική και η σ.σ.ε. αυτή έληγε ή καταγγελλόταν τότε: Κατά τη διάρκεια της 6μηνης
παράτασης, η σ.σ.ε. ίσχυε για τους ήδη εργαζόμενους, αλλά και για τους
νεοπροσληφθέντες εντός του 6μηνου (παρ. 4 του αρ. 9 σε συνδυασμό με την παρ. 2 του
αρ. 8 του ν. 1876/1990).
 (ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ 2)  Ως προς τους εργοδότες που δεν ήταν μέλη των εργοδοτικών
οργανώσεων που είχαν υπογράψει μια σ.σ.ε, αλλά καλύπτονταν μέσω του θεσμού της
επέκτασης (κήρυξη υποχρεωτικής) από τους κανονιστικούς όρους της επεκταθείσης σ.σ.ε
και η σ.σ.ε. αυτή έληγε ή καταγγελλόταν τότε : Κατά τη διάρκεια της 6μηνης παράτασης, η
επεκταθείσα  σ.σ.ε. ίσχυε για τους ήδη εργαζόμενους, αλλά και για τους
νεοπροσληφθέντες εντός του 6μηνου (παρ. 4 του αρ. 9 σε συνδυασμό με την παρ. 2 του
αρ. 8 του ν. 1876/1990).
(ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ 3) Ως προς τους εργοδότες και τους εργαζόμενους που δεν ήταν μέλη των
συνδικαλιστικών οργανώσεων που είχαν υπογράψει μια σ.σ.ε και η σ.σ.ε δεν επεκτάθηκε 6
τότε: Ο μισθός και το ημερομίσθιο καθορίζονταν με βάση την αρχή της ελεύθερης
συμφωνίας μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου με κατώτατο όριο τους μισθούς και τα
ημερομίσθια της εκάστοτε ισχύουσας Εθνικής Γενικής  Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας,
όπως αυτά ίσχυαν.  Το ίδιο καθεστώς ισχύει και μετά την 14.2.2012 γι αυτήν την
περίπτωση.]
Γ. Για τις Συλλογικές Συμβάσεις  Εργασίας που έχουν λήξει ή καταγγελθεί  και
μέχρι την 14.2.2012 έχει παρέλθει και το 6μηνο παράτασης ισχύος τους, όπως
προέβλεπε η παρ. 5 του αρ. 9 του ν. 1876/1990, (που καταργήθηκε με το ν.
4046/2012), δίνεται  η παράταση  του τριμήνου  (14.2.2012 έως 14.5.2012) μόνο
για τη σύναψη νέων Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας από τα μέρη, που έχουν
το δικαίωμα αυτό σύμφωνα με το νόμο διότι:
α.  Οι Συλλογικές Συμβάσεις  Εργασίας που έχουν λήξει ή καταγγελθεί  και μέχρι
την 14.2.2012 έχει παρέλθει και το 6μηνο παράτασης ισχύος τους έχουν πάψει να
παράγουν έννομα αποτελέσματα ως συλλογικές συμβάσεις και οι όροι τους έχουν
απολέσει τον κανονιστικό χαρακτήρα τους, παραμένουν δε στις ατομικές
συμβάσεις ως απλοί ενοχικοί όροι. Συνεπώς δεν θα ήταν ποτέ δυνατή η
«αναβίωσή» τους ως Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, μια και έχει επέλθει στην
πραγματικότητα η «υποκατάστασή» τους από ενεργές ατομικές συμβάσεις
εργασίας. Αυτό ενισχύεται και από το γεγονός ότι πολλές ατομικές συμβάσεις
εργασίας που ενσωμάτωσαν όρους σ.σ.ε., που έληξαν ή καταγγέλθηκαν και έχει
περάσει για αυτές και το 6μηνο της παράτασης ισχύος τους, έχουν τροποποιηθεί
με νέες συμφωνίες των μερών, πράγμα που θα οδηγούσε στην αυτόματη εκ νέου
και εκ του νόμου τροποποίηση τους, αντίθετα από τη  βούληση των
συμβαλλομένων μερών. Αυτό θα αποτελούσε καταφανή παρέμβαση στην
ατομική σύμβαση.  Συνεπώς, για την ανωτέρω περίπτωση, η βούληση του
νομοθέτη περιορίζεται στην επί τρίμηνο επαναδιαπραγμάτευση των σ.σ.ε που
έληξαν ή καταγγέλθηκαν και έχει παρέλθει και το 6μηνο της παράτασης ισχύος
τους και αυτό εντός του διαστήματος από 14.2.2012 μέχρι 14.5.2012. Κατά τη
διάρκεια του ανωτέρω διαστήματος, αλλά και μετά την εκπνοή του αν δεν
συναφθεί νέα σ.σ.ε., για τους ήδη εργαζόμενους, παραμένουν σεβαστές και
ισχυρές οι ατομικές συμβάσεις εργασίας που έχουν ενσωματώσει στο
περιεχόμενό τους τούς όρους αυτών των σ.σ.ε. (που έληξαν ή καταγγέλθηκαν και
πέρασε και το εξάμηνο ισχύος τους) καθώς και οι όποιες τροποποιήσεις αυτών
των ατομικών συμβάσεων εργασίας.

β.   Από τα ανωτέρω συνάγεται  ότι και για τις περιπτώσεις νέων προσλήψεων
κατά το διάστημα από 14.2.2012 μέχρι 14.5.2012, οι προσλαμβανόμενοι σε νέο
εργοδότη δεν μπορούν να «καρπωθούν» τα έννομα αποτελέσματα σ.σ.ε. που
έληξαν ή καταγγέλθηκαν και έχει περατωθεί και το 6μηνο της παράτασης ισχύος
τους, μια και αυτές έχουν σταματήσει να τα παράγουν ως συλλογικές συμφωνίες
και οι οποίες μόνο με ατομικές συμβάσεις μπορούν να μετουσιωθούν. Άρα για 7
τους προσλαμβανόμενους σε νέο εργοδότη θα ισχύσουν  ατομικές συμφωνίες,
που αποτυπώνουν τη βούληση των μερών και πάντα εντός των νομίμων ορίων.
5. Όταν παρέλθει το τρίμηνο από τη λήξη  ή την καταγγελία της σ.σ.ε και δεν
συναφθεί νέα σ.σ.ε, τότε όλοι οι κανονιστικοί όροι που αφορούν επιδόματα
παύουν να ισχύουν, συνεχίζουν όμως να ισχύουν αποκλειστικά αυτοί που
αφορούν αφενός το βασικό μισθό/ημερομίσθιο (της σ.σ.ε. που έληξε ή
καταγγέλθηκε) και αφετέρου τα επιδόματα ωρίμανσης, τέκνων, σπουδών και
επικινδύνου εργασίας, εφόσον τα επιδόματα αυτά προβλέπονταν στις σ.σ.ε
που έληξαν ή καταγγέλθηκαν.
Έτσι  για τους ήδη εργαζόμενους, εξακολουθούν να ισχύουν οι
κανονιστικοί όροι που αφορούν το βασικό μισθό ή ημερομίσθιο, και τα
επιδόματα ωρίμανσης, τέκνων, σπουδών και επικινδύνου εργασίας, εφόσον
προβλέπονταν. Επειδή η συγκεκριμένη προσαρμογή ορίζεται από το νόμο, δεν
απαιτείται  σύμφωνη γνώμη των εργαζομένων. Οποιοδήποτε άλλο επίδομα που
προβλέπεται παύει να ισχύει.
Οι όροι του προηγούμενου εδαφίου που διατηρούνται (βασικός μισθός ή
ημερομίσθιο, τα επιδόματα ωρίμανσης, τέκνων, σπουδών και επικινδύνου
εργασίας) παραμένουν μέχρις ότου αντικατασταθούν από τους όρους νέας
συλλογικής σύμβασης εργασίας. Με τη νέα συλλογική σύμβαση εργασίας τα μέρη
μπορούν να διαπραγματευτούν και όρους πέραν των ανωτέρω.
Όσον αφορά τη σύναψη νέας ή τροποποιημένης ατομικής σύμβασης
εργασίας, εργοδότες και εργαζόμενοι μπορούν  να συμφωνήσουν αμοιβές
τουλάχιστον στο ύψος των μισθών και ημερομισθίων της παρ. 1 α του άρθρου 1
της παρούσης εγκυκλίου.
Ως «επίδομα ωρίμανσης» νοούνται τα επιδόματα που καταβάλλονται για  το
σύνολο του χρόνου υπηρεσίας του εργαζομένου, που έχει διανυθεί στον ίδιο ή
άλλο εργοδότη, δηλαδή της κάθε μισθολογικής κλίμακας (μονοετής, διετής,
τριετής κτλ).
Ως «επίδομα σπουδών», νοείται το αντίστοιχο επίδομα που χορηγείται με βάσει
τους τίτλους σπουδών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, μεταπτυχιακούς τίτλους
σπουδών, επαγγελματικής εκπαίδευσης, ημεδαπών ή μη  εκπαιδευτικών
ιδρυμάτων ή σχολών.
Ως «επίδομα επικινδύνου εργασίας»  νοούνται τα επιδόματα που χορηγούνται
λόγω των συνθηκών εργασίας, που συνεπάγονται κίνδυνο για την σωματική
ακεραιότητα και τη ζωή του εργαζομένου.
6. Οι διατάξεις των παρ. 1, 4 και 5 του άρθρου 9 του ν. 1876/90 (Α΄27) παύουν να
ισχύουν.
7. Τα ανωτέρω ( ερμηνεία του αρ. 2 της με αριθμό 6/ 28.2.2012 ΠΥΣ) ισχύουν για
όλες τις σ.σ.ε. (κλαδικές, ομοιοεπαγγελματικές, τοπικές ή εθνικές,
επιχειρησιακές), ανεξάρτητα αν έχουν κυρωθεί ή όχι με νόμο, και ανεξάρτητα από 8
το αν  έχουν τη μορφή  Υπουργικής Απόφασης, διοικητικής πράξης κανονιστικού
χαρακτήρα, κλπ., καθώς και για τις Διαιτητικές Αποφάσεις.
ΑΡΘΡΟ 3
1. Η παράγραφος 2 του άρθρου 16 του ν. 1876/90 (Α΄27), όπως
αντικαταστάθηκε με το άρθρο 14 του ν.3899/10 (Α΄212), καταργείται. Εάν οι
συλλογικές διαπραγματεύσεις για την υπογραφή σ.σ.ε  αποτύχουν, η προσφυγή
στη διαιτησία είναι δυνατή μόνο εάν συναινούν και τα δύο συμβαλλόμενα μέρη,
δηλαδή με κοινή συμφωνία των μερών και όχι μονομερώς. Εξακολουθεί να ισχύει
η αναστολή της άσκησης του δικαιώματος της απεργίας για διάστημα δέκα (10)
ημερών από την ημέρα προσφυγής, στις περιπτώσεις προσφυγής στη Διαιτησία
(παρ. 8 του άρθρου 16 του ν. 1876/90).
2. Η προσφυγή στη διαιτησία γίνεται μόνο για θέματα που αφορούν τον
καθορισμό βασικού μισθού ή/και ημερομισθίου. Δεν περιλαμβάνεται κανένας
άλλος κανονιστικός όρος ή ρήτρα διατήρησης κανονιστικών όρων προηγούμενων
Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας ή Διαιτητικών Αποφάσεων, κι αν υπάρξει, τότε
αυτός ο όρος ή ρήτρα δεν παράγει έννομο αποτέλεσμα.
3. Ο διαιτητής μελετά όλα τα στοιχεία τα οποία συγκεντρώθηκαν κατά τη
διαδικασία της Διαιτησίας, σύμφωνα με το αρ. 16 του ν. 1876/90, όπως αυτός
ισχύει, μεταξύ των οποίων είναι και τα οικονομικά και χρηματοοικονομικά
στοιχεία που συγκεντρώθηκαν κατά τη διαδικασία της  Διαιτησίας και κυρίως
λαμβάνει υπόψη του τις οικονομικές συνθήκες, την πρόοδο στην μείωση του
κενού ανταγωνιστικότητας, τη μείωση του μοναδιαίου κόστους εργασίας κατά τη
διάρκεια  του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής της χώρας στα
πλαίσια του μηχανισμού στήριξης των ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ και  την παραγωγική
δραστηριότητα στον επαγγελματικό κλάδο που σχετίζεται με τη διαφορά.
4. Προσφυγές που έχουν κατατεθεί μονομερώς μέχρι την 14.2.2012 και δεν
έχει εκδοθεί διαιτητική απόφαση, τίθενται στο αρχείο . Όσες έχουν κατατεθεί με
κοινή συμφωνία των μερών εξετάζονται σύμφωνα με όσα αναφέρονται στις  παρ.
2 και 3 του παρόντος άρθρου (αρ. 3 της 6
ης
 Πράξης του Υπουργικού
Συμβουλίου/28.2.12).
ΑΡΘΡΟ 4
Από 14-02-12, και μέχρι το ποσοστό της ανεργίας να διαμορφωθεί κάτω του 10%,
αναστέλλεται η εφαρμογή όρων συλλογικών συμβάσεων εργασίας, διαιτητικών
αποφάσεων, Υπουργικών Αποφάσεων ή διοικητικών πράξεων κανονιστικού
χαρακτήρα, που προβλέπουν αύξηση των αποδοχών των εργαζομένων, δηλαδή
των μισθών ή ημερομισθίων ή του βασικού μισθού,  περιλαμβανομένων της
υπηρεσιακής ωρίμανσης καθώς και  του επιδόματος πολυετίας, χρόνου εργασίας,
τριετίας,  πενταετίας κλπ. 9
ΑΡΘΡΟ 5
1. Οι συμβάσεις εργασίας εργαζομένων σε επιχειρήσεις, εκμεταλλεύσεις,
περιλαμβανομένων  και των επιχειρήσεων, εταιρειών ή οργανισμών που
υπάγονται ή είχαν υπαχθεί οποτεδήποτε κατά το παρελθόν στον ευρύτερο
δημόσιο τομέα, όπως αυτός είχε οριοθετηθεί κάθε φορά με τις διατάξεις της
παραγράφου 6 του άρθρου 1 του Ν. 1256/1982 (Α΄ 65)  ή με τις διατάξεις του
άρθρου 51 του Ν. 1892/1990 (Α΄ 101), που περιέχουν όρους για τη λήξη αυτών
των συμβάσεων με τη συμπλήρωση κάποιου ορίου ηλικίας ή με τη συμπλήρωση
των προϋποθέσεων συνταξιοδότησης των εργαζομένων,  από  την 14-2-2012,
ημερομηνία δημοσίευσης του νόμου 4046/2012, μετατρέπονται σε συμβάσεις
εργασίας αορίστου χρόνου, με άμεση ισχύ. Επομένως σε περίπτωση καταγγελίας
των ως άνω συμβάσεων, μετά την 14.2.2012, εφαρμογή έχουν οι διατάξεις  της
ισχύουσας εργατικής νομοθεσίας για τις συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας
αορίστου χρόνου.
2. Διατάξεις νόμων ή κανονιστικών αποφάσεων, καθώς  και όροι Συλλογικών
Συμβάσεων και Διαιτητικών Αποφάσεων, Κανονισμών Εργασίας Προσωπικού,
Οργανισμών Προσωπικού και αποφάσεων Διοίκησης Επιχειρήσεων, που
θεσπίζουν ρήτρες μονιμότητας ή δεσμευτικούς όρους που υποκρύπτουν
μονιμότητα, καταργούνται.
Σύμφωνα με τη διάταξη της παρ. 2 του αρ. 5 της υπ. αρ 6/28.2.2012 ΠΥΣ οι ρήτρες
αυτές ή οι όροι αυτοί καταργούνται στην περίπτωση που παρεκκλίνουν από τους
γενικούς κανόνες της εργατικής νομοθεσίας . Εκτός από αυτή την περίπτωση η
ΠΥΣ διακρίνει και άλλη μία κατά την οποία οι ρήτρες αυτές ή οι όροι αυτοί
καταργούνται και συγκεκριμένα, όταν εκτός από την παρέκκλιση από τους
γενικούς κανόνες του εργατικού δικαίου, συντρέχει η εφαρμογή τους να είναι
αναλογική ή ευθεία με διατάξεις του Κώδικα περί Δημοσίων Υπαλλήλων.  Η
τελευταία περίπτωση μπορεί να λειτουργεί και μόνη της προκειμένου να
θεωρηθεί μία ρήτρα ως ρήτρα μονιμότητας ή ως υποκρύπτουσα μονιμότητα.
Συνεπώς κατά τα ανωτέρω,  ως «ρήτρες μονιμότητας» ή ως «όροι που
υποκρύπτουν μονιμότητα» θα μπορούσαν να θεωρηθούν ιδίως οι ρήτρες ή οι
όροι εκείνες που ορίζουν ότι η λήξη συμβάσεων εργασίας πραγματοποιείται με τη
συμπλήρωση κάποιου ορίου ηλικίας ή με τη συμπλήρωση των προϋποθέσεων
συνταξιοδότησης του εργαζομένου. Επίσης θα μπορούσαν να θεωρηθούν και όλοι
εκείνοι οι ειδικοί εργασιακοί όροι που διασφαλίζουν τη σταθερότητα στη θέση
εργασίας, όπως είναι  οι υπηρεσιακές μετακινήσεις, οι μετατάξεις, οι αποσπάσεις,
οι μεταθέσεις, οι τοποθετήσεις, η κατάληψη πάσης φύσεως θέσεως ευθύνης και
η ανάκληση αυτής και γενικά οποιοσδήποτε άλλος όρος που μπορεί με τρόπο
αναλογικό ή με ευθεία εφαρμογή να παραπέμπει στις διατάξεις του Κώδικα περί
Δημοσίων Υπαλλήλων.10
Τα ανωτέρω εφαρμόζονται και στις επιχειρήσεις, εταιρείες ή οργανισμούς που
υπάγονται ή είχαν υπαχθεί οποτεδήποτε κατά το παρελθόν στον ευρύτερο
δημόσιο τομέα, όπως αυτός είχε οριοθετηθεί κάθε φορά με τις διατάξεις της
παραγράφου 6 του άρθρου 1 του Ν. 1256/1982 (Α΄ 65)  ή με τις διατάξεις του
άρθρου 51 του Ν. 1892/1990 (Α΄ 101).
Η  ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ


ΑΝΝΑ ΣΤΡΑΤΙΝΑΚΗ

Από την 1η Μαρτίου θα ισχύσουν οι νέοι κατώτατοι μισθοί

Κώστας Παπαδής

Από την 1η Μαρτίου θα ισχύσουν οι νέοι κατώτατοι μισθοί

http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=1199660931101301814

Στους εργοδότες ο τελικός λόγος για την εφαρμογή της μείωσης - Ακολουθούν οι μειώσεις σε κλαδικές συμβάσεις - Προς νέα μείωση οι επικουρικές

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  22/02/2012, 18:33

11

emailεκτύπωση  

Μείωση του κατώτατου μισθού κατά 22% από την 1η Μαρτίου. Κατάργηση – στην πράξη – των κλαδικών συμβάσεων και μονομερή ανατροπή των ατομικών συμβάσεων εργασίας. Νέα μείωση των επικουρικών συντάξεων, θα προκύψει με την ενοποίηση των επικουρικών ταμείων.

Οι αλλαγές αυτές που προέρχονται από το νόμο για το νέο μνημόνιο, διευκρινίσθηκαν από την ηγεσία του υπουργείου Εργασίας, ενώ αναμένεται να εξειδικευθούν περαιτέρω με ερμηνευτικές εγκυκλίους το επόμενο διάστημα.
Εντός της ερχόμενης εβδομάδας θα ψηφισθούν δύο εφαρμοστικοί νόμοι για την ενοποίησης των επικουρικών ταμείων αλλά και για τις μειώσεις σε κύριες και επικουρικές συντάξεις, ενώ οι αλλαγές στις συλλογικές συμβάσεις θα ξεκαθαρίσουν με εγκυκλίους.

Ωστόσο από την ηγεσία του υπουργείου Εργασίας έγινε σαφές ότι:

1. Η μείωση του κατώτατου μισθού κατά 22% θα ισχύσει από την 1η Μαρτίου. Ωστόσο ο υπουργός κ. Γ. Κουτρουμάνης παρέπεμψε στους εργοδότες για την εφαρμογή ή όχι του μέτρου. «Η μείωση είναι δικαίωμα αλλά όχι και υποχρέωση του εργοδότη», είπε χαρακτηριστικά. Με λίγα λόγια μπορεί εφόσον το επιθυμεί να μην την εφαρμόσει. Σημείωσε ακόμη ότι το επόμενο διάστημα θα ξεκαθαριστεί τι θα γίνει με 20 παροχές που το ύψος τους συνδέεται με το κατώτατο μισθό. Δηλαδή ποιες θα ακολουθήσουν την μείωση και ποιες όχι. Ήδη έχουν εξαιρεθεί από τη μείωση το επίδομα απόλυτης αναπηρίας και το εξωιδρυματικό επίδομα. Σημειώνεται ότι στα επιδόματα που συνδέονται με τον κατώτατο μισθό είναι και το επίδομα ανεργίας.

2. Προς την οριστική κατάργησή τους οδεύουν και οι κλαδικές συμβάσεις εργασίας, ενώ η «μερική διατήρηση» της μετενέργειας επιφέρει μειώσεις μισθών που ενδέχεται να ξεπεράσουν ακόμη και το 40%. Το μνημόνιο προβλέπει την λήξη των κλαδικών συμβάσεων το αργότερο σε ένα έτος από την ψήφισή του. Η μετενέργεια των κλαδικών συμβάσεων περιορίζεται στους τρεις από τους έξι μήνες. Πέραν του χρονικού περιορισμού, δράση της μετενέργειας των κλαδικών συμβάσεων  στις ατομικές συμβάσεις αφορά - πλέον – συγκεκριμένες αμοιβές.

Μετά την πάροδο των τριών μηνών της μετενέργειας, οι αμοιβές των εργαζομένων επανέρχονται στον βασικό μισθό και διατηρούν μόνο – όπου υπάρχουν – τα εξής τέσσερα επιδόματα: ωρίμανση, τέκνων, εκπαίδευσης και βαρέων επαγγελμάτων.

Ο υπουργός Εργασίας σημείωσε ότι «πρόκειται για το βασικό μισθό της κλαδικής σύμβασης» και το κλιμάκιο στο οποίο είναι ενταγμένος ο μισθωτός. Συνεπώς καταργούνται μια σειρά επιδομάτων που διαμορφώνουν – κατά μεγάλο ποσοστό – τις τελικές αμοιβές των εργαζομένων.

Επίσης καταργείται και η τυχόν επιπλέον αμοιβή που έχει συμφωνηθεί μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου. Σύμφωνα με εκτιμήσεις νομικών με την λήξη μετενέργειας οι αμοιβές θα μειώνονται αυτομάτως, δηλαδή θα τροποποιείται η ατομική σύμβαση εργασίας, χωρίς την σύμφωνη γνώμη του εργαζομένου.  Κάτι τέτοιο θα προκαλέσει δραματικές μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα.

Το μνημόνιο αναφέρει πως οι μειωμένοι μισθοί θα ισχύουν έως ότου υπάρξει νέα σύμβαση, συλλογική ή ατομική. Είναι ωστόσο σαφές πως οι εργαζόμενοι θα πιεσθούν να συμφωνήσουν (σε ατομικό επίπεδο) σε χαμηλότερες αμοιβές υπό την «δαμόκλειο σπάθη» της απόλυσης. Η αδυναμία σύναψης σύμβασης για τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, είναι δεδομένη με το νέο αυτό καθεστώς. Τούτο καθίσταται απολύτως αδύνατο από ένα επιπλέον  γεγονός. Ότι  η προσφυγή στη διαιτησία δεν είναι πλέον εφικτή, αφού απαιτεί την σύμφωνη γνώμη και των δύο μερών (εργοδοτών και εργαζομένων).

3. Ο υπουργός Εργασίας δεν απέκλεισε νέες μειώσεις στις επικουρικές συντάξεις, καθώς η λύση που επιλέχθηκε «δεν αποκλείει αυτό το ενδεχόμενο». Ο κ. Κουτρουμάνης επισήμανε ότι «η κόκκινη γραμμή για μειώσεις από το 300 έως τα 200 ευρώ κατ΄ ουσίαν μετέφερε το πρόβλημα από τςι επικουρικές στις κύριες συντάξεις. Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου με τις μειώσεις θίγεται το 13,6% των κύριων συντάξεων, ενώ οι μειώσεις των επικουρικών δεν είναι βέβαιο ότι θα περιορισθούν σε αυτές που ήδη εφαρμόζονται.  

Τι αξία έχουν οι Ελληνες για τους Γερμανούς;

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΣ

Τι αξία έχουν οι Ελληνες για τους Γερμανούς;

http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=443234&h1=true

Το ρίσκο της βοήθειας, η περιφρόνηση και η κριτική στη μυωπική πολιτική της Μέρκελ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  12/02/2012, 05:45

Μια ελληνική σημαία με... κουρέλια που φιλοτέχνησε ο Τόμας Κούλενμπεκ εικονογραφεί το άρθρο της «Die Zeit» για την «αξία» της χώρας μας που βρίσκεται στη δίνη του κυκλώνα

2

emailεκτύπωση  

Η πολιτική δεν είναι ποδόσφαιρο. Ενώ στο τελευταίο, όπως είπε κάποτε ο άγγλος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής Γκάρι Λίνεκερ, «22 άτομα τρέχουν σαν τρελοί γύρω από μια μπάλα για 90 λεπτά και στο τέλος κερδίζουν πάντα οι Γερμανοί», στην πολιτική συμβαίνει το αντίθετο: Το «αμόκ» χρέους από τις προβληματικές χώρες της ευρωζώνης έχει αποτέλεσμα τη νύφη να την πληρώνει πάντα η Γερμανία. Αυτό συμβαίνει σήμερα με την Ελλάδα. Και το ίδιο θα συμβεί αύριο με την Πορτογαλία, την Ιρλανδία – και πάει λέγοντας... Με τέτοιες «πνευματώδεις» συγκρίσεις, όπως η παραπάνω από την εφημερίδα «Die Welt», οι οποίες δείχνουν σε τι «δοκιμασία» υποβάλλονται τα νεύρα του Βερολίνου στο άκουσμα των κακών μαντάτων από την Αθήνα, είναι γεμάτα ορισμένα γερμανικά μέσα ενημέρωσης. Τα μέσα αυτά λειτουργούν σαν διπλός παραμορφωτικός καθρέφτης, ο οποίος, από τη μία εξωραΐζει τη γερμανική πολιτική, από την άλλη ασχημίζει την ελληνική. Τέτοια παραδείγματα βρίσκονται στα δεξιά λαϊκιστικά μέσα ενημέρωσης, όπως η «Bild Zeitung». «Είναι παλαβοί οι Ελληνες!» ήταν τις προάλλες ο τίτλος του περιβόητου ταμπλόιντ, «Η Ευρώπη φθονεί τη σούπερ Γερμανία» ένας άλλος.Από την άλλη ωστόσο τα σοβαρά μέσα ενημέρωσης επιχειρούν να δείξουν «αυτό που είναι» – στο πλαίσιο βέβαια της κυρίαρχης αντίληψης ότι ο βασικός υπαίτιος για το ελληνικό χάλι είναι οι ίδιοι οι Ελληνες. Αυτό δεν αποκλείει «υστερικούς» τίτλους, όπως «Οι Ελληνες δίνουν το τελευταίο τους πουκάμισο» στην οικονομική εφημερίδα «Handelsblatt» που αναφερόταν στην πρόσφατη συμφωνία των τριών κυβερνητικών κομμάτων στην Ελλάδα για το δεύτερο μνημόνιο. Αλλά και από τα πιο «αντικειμενικά» άρθρα δεν λείπει μια δόση υπεροψίας απέναντι στον φτωχό συγγενή. Αυτό αποτυπώνεται και στο δισέλιδο αφιέρωμα για την Ελλάδα της εβδομαδιαίας εφημερίδας «Die Zeit» υπό τον τίτλο «Τι αξία έχουν για μας οι Ελληνες;».


Μια σειρά γνωστοί πολιτικοί, διανοούμενοι και επιχειρηματίες καλούνται να απαντήσουν στο ερώτημα «Πόση αλληλεγγύη επιτρέπεται να προσφέρουμε;» που τους θέτει η εβδομαδιαία εφημερίδα «Die Zeit». «Το Βήμα» έχει παρουσιάσει ήδη στην online έκδοσή του ορισμένες από αυτές τις τοποθετήσεις, όπως εκείνη του υπουργού ΟικονομικώνΒόλφγκανγκ Σόιμπλε. Εδώ παρουσιάζουμε περιληπτικά τις πλέον σημαντικές από τις άλλες.

Σκληρό μάθημα

«Δεν χρειαζόμαστε την Ελλάδα επειδή είναι η γενέτειρα της Ευρώπης και επειδή από αυτή μάθαμε να σκεφτόμαστε» γράφει ο κοινωνιολόγος Χάιντς Μπούντε. Σήμερα, προσθέτει, τη χρειαζόμαστε για να μπορέσουμε να απαντήσουμε στο ερώτημα τι σημαίνει να είμαστε πολίτες της Ευρώπης - όχι μόνον ως συμμέτοχοι στην κοινή αγορά ή ως πολίτες ενός κράτους, αλλά και ως φίλοι σε κοινότητα φίλων. Ως τέτοιοι, τονίζει, μπορούμε να είμαστε ειλικρινείς μαζί της και να πούμε: «Αγαπητοί Ελληνες, ψευδολογήσατε, εξαπατήσατε, τα αρπάξατε. Τώρα πρέπει να κάνετε παν το δυνατόν για να διατηρήσετε τη φιλία μας. Το τίμημα είναι μεγάλο, το μάθημα σκληρό. Αλλά αν το κάνετε αυτό, τότε δεν θέλουμε ούτε να καταδικάσουμε ούτε να ζητήσουμε ρέστα. Οι φίλοι δεν ξεχνούν ποτέ τι πραγματικά τους συνδέει».

Μοιραίες επιπτώσεις

«Η Ελλάδα χρειάζεται βοήθεια για αυτοβοήθεια, όχι βοήθεια για να κουκουλώσει την κρατική αποτυχία της και να συνεχίσει την ανοικονόμητη οικονομία της - μια κληρονομιά της βυζαντινής και οθωμανικής κυριαρχίας» σημειώνει ο ιστορικός Αουγκούστ Βίνκλερ. Μόνον όταν διασφαλιστεί ότι η ελληνική κυβέρνηση θα φέρει τα πάνω κάτω εφαρμόζοντας όλες τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να της δοθεί οικονομική βοήθεια. Η παροχή βοήθειας χωρίς αυτό, προσθέτει, θα είχε «μοιραίες επιπτώσεις»: «Στις χώρες-δότες της Ευρωπαϊκής Ενωσης θα κατέρρεε και το τελευταίο ίχνος εμπιστοσύνης στην ιδέα της Ευρώπης. Ετσι δεν θα ναυαγούσε μόνο το ευρώ, αλλά και η Ευρωπαϊκή Ενωση».

Ντροπιαστικό

«Η περιφρόνηση με την οποία μιλούν στη χώρα μας για "τους Ελληνες", οι οποίοι ξαπλώνουν τεμπέλικα στον ήλιο, δεν κρατούν τις υποσχέσεις τους και πρέπει γι' αυτό να πεταχτούν από τους Γερμανούς από την ευρωζώνη, με κάνει να ντρέπομαι» δηλώνει η δημοσιολόγος Γκεζίνε Σβαν. Αυτοί που δείχνουν τη μεγαλύτερη περιφρόνηση, προσθέτει, είναι εκείνοι που είχαν ως τώρα και τα μεγαλύτερα κέρδη από την Ελλάδα: Εμποροι όπλων, τραπεζίτες, σπεκουλαδόροι. Ταυτόχρονα είναι επικίνδυνο και για τους πλούσιους της Ευρώπης να σφυράνε αδιάφορα για την τύχη των φτωχών. «Μετά την Ελλάδα έρχεται η Πορτογαλία» γράφει. «Και κανείς δεν ξέρει τι θα μπορούσε να συμβεί μετά. Ο ιδεατός και πραγματικός λογαριασμός πάντως θα γινόταν μεγαλύτερος αν δεν βοηθούσαμε τώρα, κυρίως με μακροπρόθεσμες εγγυήσεις, επιτυγχάνοντας έτσι και μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην ενότητα της Ευρώπης. Αυτό θα ήταν βιώσιμη, όχι μυωπική πολιτική».

Σχέδιο Μάρσαλ

«Με τις εγγυήσεις για την Ελλάδα αναλαμβάνουμε και ένα ρίσκο. Αλλά πρόκειται εδώ μόνο για τους Ελληνες; Οχι, είναι νηφάλιος λογαριασμός» λέει ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος των Πράσινων Γιούργκεν Τριτίν. Κι αυτό επειδή με τη σταθεροποίηση της Ελλάδας σταθεροποιείται και το ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα. «Σε περίπτωση μη ελεγχόμενης στάσης πληρωμών θα μπορούσαν να καταρρεύσουν τράπεζες και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα έχανε τεράστια ποσά. Στο ρίσκο της ΕΚΤ η Γερμανία συμμετέχει με ποσοστό 27%. Η μη διάσωση είναι λοιπόν ακριβότερη απ' ό,τι οι επιπλέον πιστώσεις. Η σωτηρία της Ελλάδας είναι προς το συμφέρον μας». Το συμπέρασμά του: «Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο εμείς οι Γερμανοί ευτυχήσαμε να μας τείνουν οι ΗΠΑ με το Σχέδιο Μάρσαλ μια χείρα σωτηρίας. Είναι καιρός να κάνουμε κι εμείς οι Γερμανοί το ίδιο για τους ανθρώπους στη Νότια Ευρώπη. Ενα ευρωπαϊκό επενδυτικό πρόγραμμα για βιώσιμη ανάπτυξη και περισσότερη απασχόληση θα ήταν χρήσιμο για όλους μας στην Ευρώπη».

Αγρυπνες νύχτες

«Πολλά άρθρα εφημερίδων, τηλεοπτικά λεπτά, καθημερινές διαβουλεύσεις, νυχτερινές διαπραγματεύσεις, άγρυπνες νύχτες, μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια, και πολλά-πολλά δισεκατομμύρια ευρώ» βλέπει η τηλεπαρουσιάστρια Ντούνια Χαγιάλι. Το ερώτημα όμως, προσθέτει, είναι το εξής: «Πόσο αξίζει η Ελλάδα στους Ελληνες; Αυτό είναι τελικά εκείνο που μετράει».

Ευρωπαϊκή ομελέτα

«Πολλοί Γερμανοί δρουν με αφετηρία μια παρεξήγηση. Παραγνωρίζουν το τι είναι Ευρώπη. Η Ευρώπη, για να το πούμε πεζά, βρίσκεται στην κατάσταση ενός χτυπημένου αβγού: Οποιος προσπαθεί να ξεχωρίσει το ασπράδι από τον κρόκο, αποτυγχάνει» υποστηρίζει ο κοινωνιολόγος Ούλριχ Μπεκ. Με άλλα λόγια: Οι χώρες της ΕΕ αποτελούν πλέον άλυτο κουβάρι. Αυτό σημαίνει ότι τυχόν χρεοκοπία της Ελλάδας θα συμπαρασύρει στην άβυσσο και τις γερμανικές και τις γαλλικές τράπεζες. Αλλά η κρίση, προσθέτει, έχει και άλλες αρνητικές παρενέργειες, με πρώτη τη γιγάντωση της γερμανικής δύναμης - οικονομικά και πολιτικά. «Ξαφνικά η Ευρώπη έχει ένα τηλέφωνο» γράφει. «Και αυτό χτυπάει στο Βερολίνο, στο γραφείο (προς το παρόν τουλάχιστον) της Ανγκελα Μέρκελ. Αυτή υποδέχεται τους πρωθυπουργούς των χρεωμένων χωρών και τους δηλώνει προς τα πού πάει το πράγμα, ήτοι προς έναν γερμανικό ευρωεθνικισμό - προς τέρψη και ικανοποίηση εκείνης της πλειοψηφίας των Γερμανών που αισθάνονται ότι "κάτι είναι πάλι". Οποιος θέλει να αποκλείσει την Ελλάδα, υπερδυναμώνει τη Γερμανία».