Η Επιστήμη της Άνοιξης

Η Επιστήμη της Άνοιξης
PATHFINDER
http://news.pathfinder.gr/periscopio/science-spring.html
Παρασκευή 13:59, ανανέωση: χτές 11:29
Η πρώτη μέρα της Άνοιξης δεν εγγυάται και ανοιξιάτικο καιρό, ωστόσο επισήμως, η εποχή ξεκινά περίπου την ίδια περίοδο κάθε χρόνο.
Η πρώτη μέρα της Άνοιξης έρχεται σε διάφορες ημερομηνίες (από 19-21 Μαρτίου) ανάλογα την χρονολογία, για δύο κυρίως λόγους: το ημερολογιακό έτος δεν έχει ισάριθμο αριθμών ημερών, και η ελαφρώς ελλειπτική τροχιά της Γης, σε συνδυασμό με την βαρυτική έλξη άλλων πλανητών, με αποτέλεσμα να αλλάζει διαρκώς ο προσανατολισμός του πλανήτη μας σε σχέση με τον ήλιο από χρόνο σε χρόνο.
Αναφορικά με το κλίμα, οι εποχές της Γης έχουν επίσης μεταφερθεί τα τελευταία 150 χρόνια περίπου, σύμφωνα με μια νέα έρευνα. Οι θερμότερες και ψυχρότερες ημέρες του έτους τώρα λαμβάνουν χώρα δύο ημέρες νωρίτερα.
Φέτος, η άνοιξη αρχίζει την Παρασκευή 20 Μαρτίου, επειδή τότε γίνεται η θερινή Ισημερία. Οι ισημερίες (οι οποίες σηματοδοτούν την έναρξη της άνοιξης και του φθινοπώρου) και τα ηλιοστάσια (τα οποία σηματοδοτούν την έναρξη του καλοκαιριού και του χειμώνα) είναι σημεία στο χρόνο και το χώρο που σηματοδοτούν μια μετάβαση στο ετήσιο ταξίδι του πλανήτη μας γύρω από τον ήλιο.
Σε κάθε ισημερία, ο ήλιος διασχίζει τον ισημερινό της Γης, κάνοντας τη μέρα και τη νύχτα να έχουν σχεδόν την ίδια διάρκεια σε ολόκληρο τον πλανήτη. Στον ισημερινό, ο ήλιος είναι ακριβώς πάνω από το κεφάλι μας στις 12 το μεσημέρι και στις δύο ισημερίες.
Πώς δουλεύει
Οι πολλαπλές κινήσεις της Γης -η περιστροφή γύρω από τον άξονα της και η τροχιά της γύρω από τον ήλιο- ευθύνονται για τα πάντα, από την ημέρα και τη νύχτα μέχρι τις εναλλασσόμενες εποχές.
Ο ήλιος ανατέλλει κάθε μέρα επειδή η Γη περιστρέφεται γύρω από τον άξονα της κάθε 24 ώρες περίπου. Οι εποχές είναι αποτέλεσμα της κλίσης 23,5o του άξονα περιστροφής της σε συνδυασμό με την 365 ημερών τροχιά γύρω από τον ήλιο. (Στο Βόρειο Πόλο, ο ήλιος ανατέλλει μόνο μία φορά το χρόνο -στην αρχή της άνοιξης. Ανεβαίνει στον ουρανό κάθε μέρα μέχρι το θερινό ηλιοστάσιο, έπειτα ξεκινά τη δύση του, η οποία διαρκεί μέχρι τα τέλη Σεπτέμβρη, στη φθινοπωρινή ισημερία).
Φανταστείτε τη Γη σαν ένα μήλο στη μία άκρη ενός τραπεζιού, με το κοτσάνι να είναι ο Βόρειος Πόλος. Δώστε στο μήλο μια κλίση 23,5o ώστε το κοτσάνι να "κοιτάζει" ένα κερί (ο ήλιος) στο κέντρο του τραπεζιού. Το πάνω μέρος του μήλου έχει καλοκαίρι. Αφήστε το κοτσάνι να κοιτάζει προς την ίδια κατεύθυνση αλλά μετατοπίστε το μήλο στην άλλη πλευρά του τραπεζιού. Τώρα, το κοτσάνι δείχνει μακριά από το κερί, και είναι χειμώνας στο πάνω μισό του μήλου. Η κορφή του μήλου, που αντιπροσωπεύει την περιοχή του Βόρειου Πόλου, βρίσκεται στο σκοτάδι για 24 ώρες κάθε μέρα για το σύνολο του χειμώνα.



Στο χειμερινό ηλιοστάσιο, ο ήλιος διασχίζει καμπυλωτά τον ουρανό του Νότιου Ημισφαιρίου αρκετά χαμηλά για όσους βρίσκονται κάτω από τον Αρκτικό Κύκλο, και η διάρκεια της ημέρας είναι η μικρότερη. Μέχρι να φθάσει η ανοιξιάτικη ισημερία, οι μέρες έχουν μεγαλώσει αισθητά. Στο θερινό ηλιοστάσιο, ο ήλιος βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο του ουρανού, και έτσι έχουμε τη μεγαλύτερη μέρα του χρόνου στο Βόρειο Ημισφαίριο.
Από τον τέταρτο αιώνα π.Χ., οι αρχαίοι πολιτισμοί της αμερικανικής ηπείρου είχαν κατανοήσει τις κινήσεις αυτές ώστε να σχεδιάσουν γιγαντιαία ημερολόγια για να καταγράψουν τον κύκλο του ηλιακού φωτός. Έχτισαν πέτρινα παρατηρητήρια για να σημαδέψουν τα ηλιοστάσια και τις άλλες, ιδιαίτερα σημαντικές για τη σπορά και το θέρος, χρονικές περιόδους. Ιεροί τόποι και νεκροταφεία σχεδιάστηκαν με γνώμονα τον ήλιο.
Περισσότερες εποχικές πληροφορίες
Καθώς η γη γυρίζει γύρω από τον ήλιο, ο νυχτερινός ουρανός αλλάζει. Το κάθε αστέρι δύει γύρω στα 4 λεπτά νωρίτερα κάθε νύχτα. Στη διάρκεια ενός μήνα, τα 4 λεπτά είναι πλέον δύο ώρες. Επομένως, το χειμώνα, βλέπουμε αστέρια που κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού βρίσκονταν στον ουρανό την ημέρα, αόρατα βέβαια λόγω της λάμψης του ήλιου. Εφόσον κάθε χρόνο ολοκληρώνεται ένας πλήρης κύκλος γύρω από τον ήλιο, τα αστέρια του καλοκαιριού, όπως η Μεγάλη Άρκτος, δεν χάνουν ποτέ το θερινό τους χαρακτήρα.
Όταν στο βόρειο ημισφαίριο είναι καλοκαίρι, ο πλανήτης μας είναι μακρύτερα του ηλίου απ'Α ότι το χειμώνα, ένα γεγονός το οποίο οφείλεται στην ελλειπτική τροχιά της γης γύρω από τον ήλιο. Η διαφορά είναι περίπου 5 εκατομμύρια χιλιόμετρα, ενώ η διαφορά στην ακτινοβολούμενη θερμότητα που δέχεται η Γη είναι περίπου 7%. Ωστόσο, αυτή η διαφορά αναπληρώνεται από τις μεγαλύτερες ημέρες του καλοκαιριού στο βόρειο ημισφαίριο με τον ήλιο να βρίσκεται υψηλότερα στον ουρανό.
Κάτι το οποίο μας φέρνει στο να αναρωτηθούμε: Εφόσον το θερινό ηλιοστάσιο είναι η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου, γιατί είναι οι μέρες του Αυγούστου οι θερμότερες; Η απάντηση: οι ωκεανοί χρειάζονται χρόνο για να ζεσταθούν, και ένα μεγάλο μέρος του κλίματος της ξηράς εξαρτάται από τις θερμοκρασίες των ωκεανών.
Live Science