Η εξέλιξη της ανθρώπινης δίαιτας

Η εξέλιξη της ανθρώπινης δίαιτας
PATHFINDER

http://news.pathfinder.gr/periscopio/human-diet-evolution.html
Η δίαιτα και πως αυτή διαμόρφωσε το γονιδίωμά μας απασχολεί εδώ και πολύ καιρό τους εξελικτικούς επιστήμονες. Πως όμως θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε ποιοι είμαστε, πως ζούμε, πως φτιάχνουμε κοινωνίες και πως εξελιχθήκαμε από κυνηγούς-συλλέκτες σε γεωργούς και μετέπειτα σε σύγχρονους κατοίκους των πόλεων;


Ερευνητές, όπως η Αν Στόουν, καθηγήτρια ανθρωπολογίας στο Τμήμα Ανθρώπινης Εξέλιξης και Κοινωνικής Αλλαγής του Πανεπιστημίου της Αριζόνα, επικεντρώνονται στους πιο κοντινούς μας συγγενείς, τους χιμπατζήδες και άλλα πρωτεύοντα θηλαστικά, προκειμένου να βρουν κοινά σημεία σύγκρισης με τους ανθρώπους και να μπορέσουν έτσι να κατανοήσουν την μοναδική εξέλιξη του ανθρώπινου σώματος και πως αυτή επηρεάστηκε από τις ασθένειες και το περιβάλλον.
«Ένας τομέας τον οποίο ερευνούμε είναι η κατανάλωση αμύλου, κοινό στοιχείο τόσο στους γεωργούς όσο και στους κυνηγούς-συλλέκτες,» δηλώνει η Στόουν. Σε μία μελέτη της πάνω στην παραλλαγή του αριθμού αντιγράφων του γονιδίου AMY1 – του γονιδίου που είναι υπεύθυνο για την υδρόλυση του αμύλου – κατάφερε να παράξει ένα από τα πρώτα παραδείγματα θετικής επιλογής σε έναν αριθμό αντιγράφων μεταλλαγμένου γονιδίου στο ανθρώπινο γονιδίωμα. Τα αποτελέσματα έδειξαν πώς τα διαφορετικά επίπεδα του αριθμού αντιγράφων του ΑΜΥ1 είναι ασυνήθιστα σε ένα πληθυσμό, ενώ τα άτομα που ακολουθούν διατροφή πλούσια σε άμυλο έχουν περισσότερα αντίγραφα από αυτούς των οποίων η διατροφή είναι παραδοσιακά χαμηλή σε άμυλο. Η πέψη του αμύλου είναι εξαιρετικά σημαντική για την απορρόφηση ενέργειας.
«Για να κατανοήσουμε καλύτερα αυτή τη διαδικασία στους ανθρώπους, αναλύσαμε πρότυπα αριθμών αντιγράφων του AMY1 σε χιμπατζήδες και μπονόμπος. Βρήκαμε πως ο μέσος άνθρωπος έχει τρεις φορές περισσότερα αντίγραφα ΑΜΥ1 από τους χιμπατζήδες, οι οποίοι τρώνε κυρίως φρούτα και σημαντικά λιγότερο άμυλο από τους ανθρώπους. Τα μπονόμπος φάνηκε να μην έχουν κανένα,» δήλωσε η Στόουν. «Αυτή η αύξηση των αντιγράφων στους ανθρώπους προέκυψε από την αλλαγή της δίαιτάς τους στις αρχές της ανθρώπινης εξελικτικής ιστορίας. Γνωρίζουμε πως οι ρίζες των φυτών, που είναι πλούσιες σε άμυλο, ήταν η κύρια τροφή των πρώτων ανθρώπων και ίσως να συνέβαλαν στην αρχική επέκταση του Homo erectus εκτός Αφρικής.» Σε μία άλλη γενετική έρευνα μίας παραλλαγής του αριθμού αντιγράφων των ανθρώπων και των πρωτευόντων θηλαστικών συμπεριλήφθηκε η εξέταση της οικογένειας γονιδίων TAS2R, του γονιδίου που είναι υπεύθυνο για την ευαισθησία της γεύσης στην πικρή ουσία φαινυλοθειοκαρβαμίδιο (PTC). «Η ευαισθησία στην πικρή γεύση είναι ένα σημαντικό μέσο για τα ζώα προκειμένου να αλληλεπιδράσουν με το περιβάλλον τους. Αυτές οι παραλλαγές μπορεί να είναι πολύ σημαντικές από εξελικτική σκοπιά και είναι σημαντικό να τις μελετήσουμε και να τις κατανοήσουμε. Μιλάμε για γενετικές ασθένειες και θεραπείες, αλλά πρώτα θα πρέπει να βρούμε ποιες είναι οι γενετικές διαφορές ώστε να μπορέσουμε να μελετήσουμε πού εμπλέκονται και τι σημαίνουν σε επίπεδο μορφολογικής διαφοροποίησης και ασθενειών.»
Ο προσδιορισμός ασυνήθιστων προτύπων μεταξύ των ειδών, όπως οι παραλλαγές του αριθμού αντιγράφων μεταξύ των ανθρώπων και των χιμπατζήδων μπορούν να οδηγήσουν στον προσδιορισμό εκείνων που συνέβαλαν στην παραγωγή της εξέλιξης των χαρακτηριστικών των ανθρώπων. «Η έρευνα αυτή δεν δείχνει μόνο τη σπουδαιότητα της μελέτης γενετικών παραλλαγών σε άλλα πρωτεύοντα με σκοπό να κατανοήσουμε καλύτερα το δικό μας ανθρώπινο γονιδίωμα, αλλά ρίχνει φως και στην ποικιλότητα και τις προσαρμογές των πλησιέστερων συγγενών μας,» πρόσθεσε ολοκληρώνοντας η Στόουν.
Science Daily