olocopypaste

"Φοβάμαι τί θα φέρει το αύριο..."

2012-01-25T23:36:00.003+02:00

Λήδα Φιλιππάκη

Παγκόσμια συγκίνηση για τον θάνατο του μεγάλου Έλληνα

"Φοβάμαι τί θα φέρει το αύριο..."

http://www.protothema.gr/culture/cinema/article/?aid=172910

web only

25/01/2012 11:14

Το 1998 στις Κάννες, έχοντας κερδίσει το Χρυσό Φοίνικα.

Η φράση αυτή τού Αγγελόπουλου αναφερόταν στο μέλλον της χώρας μας σε πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο και καθόλου σε προσωπικό. Γιατί; Μα, επειδή προφανώς, ο Αγγελόπουλος πίστευε ότι το δικό του «αύριο» θα είναι ανθηρό για πολλά ακόμα χρόνια και δημιουργικό όσο και το καλλιτεχνικό του παρελθόν εδώ και δεκαετίες.

Ο πασίγνωστος Έλληνας σκηνοθέτης έφυγε άδικα και αναπάντεχα από τη ζωή, τουλάχιστον, όμως, εν ώρα καλλιτεχνικού οίστρου. Και το τελευταίο δεν ελέχθη για να μειώσει το μέγεθος της απώλειας, αλλά διότι δημιουργούσε μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του, με ανεξάντλητο πάθος για την Ελλάδα.

Διαβάστε εδώ το ρεπορτάζ για τον χαμό του μεγάλου Έλληνα.

Η είδηση τού θανάτου του, έγινε γρήγορα γνωστή σε παγκόσμιο επίπεδο και τη μετέδωσαν εφημερίδες, διαδικτυακοί ιστότοποι και τηλεοπτικοί σταθμοί από ολόκληρο τον κόσμο.

Η εφημερίδα Le Monde, της Γαλλίας, της δεύτερης πατρίδας του, έγραψε: «Εμβληματική φιγούρα του ‘Νέου ελληνικού κινηματογράφου’ ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών, το 1998 με την ταινία του ‘Μία αιωνιότητα και μία μέρα’. Ο Αγγελόπουλος δημιούργησε 15 ταινίες, στις οποίες, κοινό χαρακτηριστικό ήταν τα μακριά –από άποψη χρόνου- και χωρίς διαλόγους πλάνα τους, με φόντο τα τοπία της χώρας του παρουσιάζοντας, στην πλειοψηφία τους, την ιστορία και την κοινωνία της Ελλάδας».

Αξέχαστα θα παραμείνουν και τα λόγια του Αμερικανικού κριτικού κινηματογράφου Roger Ebert, ο οποίος είχε γράψει τα εξής για το «Βλέμμα τού Οδυσσέα»: «Μπαίνει κανείς στον πειρασμό να προσδώσει στο ‘Βλέμμα τού Οδυσσέα’ το προνόμιο της αμφισβήτησης και να το επαινέσει για το όραμά του, το θάρρος, το κουράγιο και τη διάρκειά του. Όμως, δεν θα μπορούσα να σας κοιτάξω κατάματα –αναφέρεται στους θεατές- αν πηγαίνατε να το δείτε, μια και δεν θα μπορούσα να αρνηθώ ότι πρόκειται –ταυτόχρονα- για κάτι βαρετό που προκαλεί μούδιασμα».

Οι ταινίες του δεν ήταν «βατές» για την πλειοψηφία των θεατών, παγκοσμίως, παρόλα αυτά, πέρα από όσους πραγματικά τον «αγαπούν», όλοι ανεξαιρέτως μιλούν για μια μεγάλη και ιδιαίτερη φυσιογνωμία στο χώρο τού κινηματογράφου και ουδείς αρνείται το ταλέντο του.

Το Associated Press στάθηκε όχι μόνό, στα βραβεία που, κατά καιρούς, κέρδισε ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος, αλλά και στους εξαιρετικούς, Έλληνες και ξένους ηθοποιούς, με τους οποίους και συνεργάστηκε.

«Ο Αγγελόπουλος είχε κερδίσει πολλά βραβεία για τις ταινίες του, κυρίως σε ευρωπαϊκά φεστιβάλ κινηματογράφου, σε μια καριέρα που διήρκεσε περισσότερα από 40 χρόνια.

Το 1995, κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο Κριτικών τού Φεστιβάλ Καννών, για το ‘Βλέμμα τού Οδυσσέα’, με πρωταγωνιστή τον Χάρβεϊ Καϊτέλ.

Τρία χρόνια αργότερα, κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα, στο ίδιο φεστιβάλ, για την ταινία ‘Μια αιωνιότητα και μία μέρα’, με πρωταγωνιστή τον Ελβετό ηθοποιό Μρούνο Γκαντς… ακόμα δύο μεγάλα ονόματα που έπαιξαν στο ‘μετέωρο βήμα τού πελαργού’ ήταν ο Μαρτσέλο Μαστρογιάννι και η Ζαν Μορό, με τον Μαστρογιάννι να έχει συμμετάσχει και στον ‘Μελισσοκόμο’».

Η ιταλική «Corriere della Serra» είχε τίτλο, «ο μεγάλος μαέστρος τού ελληνικού κινηματογράφου, παρασύρθηκε από μοτοσικλέτα στην περιφέρεια της Αθήνας. Ήταν 76 ετών».

Η εφημερίδα εστιάζει σε Ιταλούς που συνεργάστηκαν με τον Αγγελόπουλο μην ξεχνώντας να αναφέρει ότι, αρχίζοντας τα γυρίσματα για το «Βλέμμα τού Οδυσσέα», πρωταγωνιστής υπήρξε ο αξέχαστος Τζιαν Μαρία Βολοντέ. Ο Βολοντέ «έφυγε» από τη ζωή κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων κι έτσι, τη θέση του πήρε ο Καϊτέλ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι έδινε συνεντεύξεις πολύ σπάνια, αλλά μία από τις «τυχερές» φορές υπήρξε αυτή στην δική μας ΝΕΤ, λίγους μήνες προτού δημιουργηθεί ελληνική κυβέρνηση συνεργασίας, στην οποία μίλησε πικραμένος για τα όσα συμβαίνουν και εξαιρετικά προβληματισμένος.

«Παραμένω ένας αριστερός σε απόλυτη σύγχυση. Πρόκειται για μία κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε», είχε πει, αναφερόμενος στην Ελλάδα, και συνέχισε, «Πρέπει όλοι να δούμε τι μπορεί να γίνει και η αριστερά και η δεξιά. Αυτή είναι η έκκλησή μου».

Επίσης, πρώτη είδηση ήταν σε δίκτυα όπως το FoxNews, στο France24 και σε εφημερίδες όπως η Guardian, Washington Post, Los Angeles Times και το περιοδικό Time.

Διαβάστε εδώ την προσωπική μαρτυρία της Τίνας Μανδηλαρά για τον μεγάλο Έλληνα δημιουργό.

Θ. Αγγελόπουλος: πέθανε ο ποιητής των εικόνων

2012-01-25T22:55:00.001+02:00

Θ. Αγγελόπουλος: πέθανε ο ποιητής των εικόνων

http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=439984

Ο σκηνοθέτης παρασύρθηκε από μοτοσικλέτα στην Δραπετσώνα κατά τη διάρκεια γυρισμάτων

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 24/01/2012, 20:00 | ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: 24/01/2012, 23:48

emailεκτύπωση

Στη μονάδα εντατικής θεραπείας του νοσοκομείου Metropolitan άφησε την τελευταία του πνοή o μεγάλος έλληνας σκηνοθέτης Θεόδωρος Αγγελόπουλος που τραυματίστηκε σε τροχαίο ατύχημα που συνέβη λίγο πριν τις 7 το απόγευμα της Τρίτης στον περιφερειακό δρόμο της Δραπετσώνας .Ο σκηνοθέτης υπέστη βαριές εγκεφαλικές κακώσεις και οι γιατροί προβληματίστηκαν για το αν θα έπρεπε να υποβληθεί ή όχι σε χειρουργείο.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες ο σκηνοθέτης βρισκόταν στο σημείο για γύρισμα ταινίας και τη στιγμή που διέσχιζε το οδόστρωμα παρασύρθηκε από ιδιωτική μοτοσικλέτα που οδηγούσε ειδικός φρουρός ο οποίος ήταν εκτός υπηρεσίας και τραυματίστηκε ελαφρά.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Παντελής Καψής με την αναγγελία του θανάτου του κορυφαίου Έλληνα σκηνοθέτη δήλωσε: «Όλοι πενθούμε για τον μεγάλο Έλληνα που με το έργο του τίμησε την πατρίδα μας».

«Ξεχάστε με στη θάλασσα»

«Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας/ Είμαι επισκέπτης/ Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά/ κι έπειτα δεν μου ανήκει/ Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει "δικό μου είναι"/ Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου είχα πει κάποτε με υπεροψία/ Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε/ Ότι δεν έχω καν όνομα/ Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο/ Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω/ Ξεχάστε με στη θάλασσα/ Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία».

(ανέκδοτο ποίημα του Θόδωρου Αγγελόπουλου γραμμένο το 1982 λίγο πριν από την έναρξη συγγραφής του σεναρίου της ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα»)

Οταν ένας σκηνοθέτης όχι μόνον δεν διαβάζει αλλά ούτε καν μετρά πια τα βιβλία που γράφονται για αυτόν και το έργο του, τότε βρίσκεται στην κορυφή.

Οταν για λογαριασμό μιας ταινίας, έχει την δυνατότητα να κτίσει και μετά να γκρεμίσει ένα ολόκληρο χωριό _όπως έκανε με το «Λιβάδι που δακρύζει»_ τότε βρίσκεται στην κορυφή. Στην Γαλλία, για μια και μόνον ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου, το «Ταξίδι στα Κύθηρα», έχει γραφεί 600 σελίδων (!) μελέτη για ντοκτορά η οποία στην συνέχεια εκδόθηκε στο εμπόριο.

Οι τίτλοι έναρξης της ταινίας του με τίτλο «Το λιβάδι που δακρύζει»

Στην Ιαπωνία έγινε πάταγος όταν οι ταινίες του κυκλοφόρησαν σε ειδική έκδοση DVD η οποία εκτός των άλλων περιείχε απαγγελία -από τις τρεις κόρες του- ποιημάτων που έχει γράψει ο ίδιος. Στην βιβλιογραφία που τον αφορά θα βρούμε ακόμα και βιβλία στα κινέζικα (!) ενώ όποτε ανακοίνωνε έστω και μια ιδέα για ταινία, τότε η ταινία αυτομάτως γινόταν γεγονός στον παγκόσμιο κινηματογραφικό χάρτη πολλά χρόνια πριν την ολοκλήρωσή της όπως ακριβώς συνέβη με την τελευταία του δημιουργία «Η άλλη θάλασσα» που δυστυχώς θα μείνει ανολοκλήρωτη.

Αυτό είναι το σημείο όπου εδώ και χρόνια βρισκόταν ο Θόδωρος Αγγελόπουλος που γεννήθηκε το 1936 στην Αθήνα και σπούδασε νομικά και κινηματογράφο στο Παρίσι. Αφού πέρασε από τον χώρο της κριτικής (εφημερίδα «Αλλαγή», περιοδικό «Σύγχρονος Κινηματογράφος») ο σημαντικότερος σύγχρονος πρεσβευτής του ελληνικού πολιτισμού στο εξωτερικό, είχε βραβευθεί με ό,τι σημαντικό υπάρχει στον χώρο του κινηματογράφου: Χρυσός Φοίνικας στο φεστιβάλ Κανών για το «Μια αιωνιότητα και μια ημέρα», μεγάλο βραβείο της επιτροπής για το «Βλέμμα του Οδυσσέα» στο ίδιο φεστιβάλ, Χρυσός Λέων για τον «Μεγαλέξανδρο» στο φεστιβάλ Βενετίας. Ο Αγγελόπουλος έφυγε αφήνοντας ένα τεράστιο κενό στον ελληνικό πολιτισμό. Τον πολιτισμό στον οποίο πίστευε, τον πολιτισμό για τον οποίο στεναχωριόταν τόσο πολύ και μέσα από την καρδιά του για την τωρινή κατάντια του.

«Ζούμε μια περίοδο που θα την ονόμαζα μοναδική, όχι με την καλή έννοια αλλά με την αρνητική της» είχε πει πέρσι, τέτοια εποχή στο Βήμα ο Αγγελόπουλος. «Έχω αρκετά χρόνια πίσω μου και τέτοιο πράγμα δεν το έχω ξαναζήσει. Ακόμα και στην περίοδο του Εμφυλίου, στην περίοδο της δικτατορίας ή και στην Κατοχή, ακόμα και τότε τα πράγματα είχαν μια δυναμική περίεργη, μια δυναμική υπόγεια, που δούλευε. Υπήρχε μια αντίσταση, υπήρχαν συγκρούσεις με ιδεολογικό περιεχόμενο, υπήρχε η αναζήτηση ενός καλύτερου κόσμου. Όταν είχαμε χούντα, πιστεύαμε ότι κάποια στιγμή θα τελειώσει και ότι τα πράγματα θα ανοίξουν. Πιστέψαμε σε αυτό που έμοιαζε ότι πάει να πάει να γίνει και ποτέ δεν έγινε».

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος κατόρθωσε να φθάσει σε αυτό το σημείο εξουσίας και αναγνώρισης, καλλιεργώντας υπομονετικά αλλά και πεισματικά την μοναδική αισθητική και γλώσσα του μέσα από μια σειρά ταινιών που αποτυπώνουν την εικόνα και την Ιστορία της Ελλάδας του. Της Ελλάδας μας. Μιας Ελλάδας που υπάρχει δίπλα μας αλλά που χωρίς τις ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου ίσως να μην γνωρίζαμε ποτέ. Της Ελλάδας στην «Αναπαράσταση», της Ελλάδας στον «Θίασο», της Ελλάδας στις «Μέρες του '36», της Ελλάδας στον «Μεγαλέξανδρου», στον «Μελισσοκόμο» και στο «Βλέμμα του Οδυσσέα».

Οι σκηνές στο χιόνι από την ταινία «Ο θίασος»

«Είμαι ένας άνθρωπος που ανήκει σε μια γενιά που έχει περάσει από συγκεκριμένες ιστορικές περιόδους με όλες τις έννοιες και με την απήχηση του ιστορικού παρόντος της εκάστοτε εποχής πάνω στην καθημερινότητα» είχε πει στο Βήμα ο Θόδωρος Αγγελόπουλος. «Θεωρώ ότι δεν μπορείς να μένεις εκτός και αυτή είναι η ουσιώδης διαφορά της δικής μου γενιάς κινηματογραφιστών με την σημερινή».

Από την ταινία του Θεόδωρου Αγγελόπουλου «Αναπαράσταση»

Συνέντευξη του Θόδωρου Αγγελόπουλου στο ψηφιακό κανάλι της Δημόσιας Τηλεόρασης και στο δημοσιογράφο Δημήτρη Τρίκα με αφορμή την ταινία του «Η σκόνη του χρόνου» (2008)
Μέρος 1
Μέρος 2Μέρος 3

Σοκ στο Σύνταγμα: στην ουρά για πατάτες και κρεμμύδια

2012-01-25T21:52:00.000+02:00

Σοκ στο Σύνταγμα: στην ουρά για πατάτες και κρεμμύδια

http://www.tovima.gr/society/article/?aid=440043

Οι αγρότες από τη Θήβα μοίρασαν σε 3 ώρες 20 τόνους προϊόντων δωρεάν

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 09:32 | ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: πριν 34'

emailεκτύπωση

Ουρές σχημάτισαν οι πολίτες στην πλατεία Συντάγματος οι οποίοι έσπευσαν για να προμηθευτούν τα προϊόντα των διαμαρτυρόμενων παραγωγών της Βοιωτίας που μεταξύ άλλων ήταν πατάτες, καρότα, σπανάκι, κρεμμύδια.

Οι αγρότες από την Θήβα κατέβηκαν στο κέντρο της Αθήνας, θέλοντας με αυτό τον τρόπο να αποδείξουν ότι τα προϊόντα τους δεν έχουν κάποιο πρόβλημα μόλυνσης, όπως σημειώνουν οι κρατικές υπηρεσίες.

Οι αγρότες αποφάσισαν να μοιράσουν δωρεάν τα προϊόντα τους, αντιδρώντας σε αναφορές που μιλούν για επικίνδυνα μέταλλα και άλλες ουσίες στα προϊόντα της περιοχής.

«Είμαστε εδώ για να αποδείξουμε ότι τα προϊόντα μας είναι ασφαλή για κατανάλωση» δήλωσε σε τηλεοπτικό σταθμό ένας από τους παραγωγούς που βρίσκονται στην πλατεία Συντάγματος.

Υπολογίζεται ότι μοιράστηκαν περί τους 20 τόνους προϊόντων ενώ 3 τόνοι θα δοθούν στο Ιδρυμα Αστέγων του Δήμου Αθηναίων.

Οι ουρές των κατοίκων της πρωτεύουσας που περιμένουν για να πάρουν δωρεάν λαχανικά αποδεικνύουν ότι η μείωση του εισοδήματος που έχουν υποστεί τα τελευταία χρόνια είναι τόσο μεγάλη που θέλουν να γεμίσουν το καθημερινό τους τραπέζι με οποιονδήποτε τρόπο. Στέκονται στην ουρά στο κέντρο της Αθήνας θεωρώντας την οικολογία έναν ελιτισμό για τη σημερινή οικονομική κατάσταση της χώρας, αδιαφορούν για τις καταγγελίες και το μόνο ουσιαστικά που τους ενδιαφέρει είναι να φέρουν σπίτι κάτι παραπάνω για την οικογένεια. Δεν πρέπει να ξεχνάμε βέβαια και τους οικονομικούς μετανάστες, που για αυτούς η διανομή των λαχανικών είναι ένα δώρο από τον ουρανό, καθώς είναι οι πρώτοι που έχει πλήξει η κρίση.

Ελλάδα: Γεύση... χειμώνα

2012-01-24T23:08:00.003+02:00

κείμενα-φωτογραφίες: Νίκος Γ. Μαστροπαύλος

Ελλάδα: Γεύση... χειμώνα

http://www.tovima.gr/travel/article/?aid=439665&h1=true

Η πιο «εσωστρεφής» εποχή του χρόνου σε σπρώχνει στη θαλπωρή του στρωµένου τραπεζιού

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 22/01/2012, 05:45 | ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: 23/01/2012, 15:24

emailεκτύπωση

Η πιο «εσωστρεφής» εποχή του χρόνου σε σπρώχνει στη θαλπωρή του στρωµένου τραπεζιού, στην αγορά των Χανίων, στη Στενή Ευβοίας, στη λίµνη Σµοκόβου, στη Μακρινίτσα, στα Γιάννενα και στη Γλυκή του Αχέροντα, στις Μηλιές και στον Αγιο ∆ηµήτριο Πιερίων
Το φαγητό είναι η γεύση ενός τόπου και βασικό χαρακτηριστικό της φυσιογνωμίας και του πολιτισμού του. Το στρωμένο τραπέζι είναι μια από τις πιο αυθεντικές εικόνες του πολιτισμού ενός τόπου. Μαζί με τα παραδοσιακά πιάτα του απλώνεται και ο χαρακτήρας του, όπως αυτός διαμορφώθηκε στη ροή των αιώνων, δηλαδή η ιστορία του. Βλέπουμε, ακούμε, γευόμαστε, αισθανόμαστε τον τόπο που περιηγούμαστε, τον ζούμε.

Να, όλη η ατμόσφαιρα του χιονοδρομικού κέντρου της Οστρακίνας στο Μαίναλο, κατηφορίζει στην πλατεία στο Λεβίδι, στην ταβέρνα «Κόκορης», όπου σερβίρουν καυτή φασολάδα (φωτογραφία), χοιρινό στη γάστρα, χοιρινό με λάχανο, γίδα βραστή και πολλά άλλα.

Απέναντι λειτουργεί ακόμη ο ξυλόφουρνος με τα λαχταριστά ψωμιά και πιο μακριά, στο Κεφαλόβρυσο της Κανδύλας, στο «Χάνι», δοκιμάζετε δίπλα στο τζάκι χόρτα γιαχνιστά, μελιτζάνα καπακωτή, συκωταριά αρνίσια, ντόπια φέτα (φωτογραφία).

Στη Λακωνία, ο Πάρνωνας σε καλεί μέσω της ταβέρνας «Αρετή» για να βγεις από τον κεντρικό δρόμο στο ύψος της Σελλασίας δεξιά, να περάσεις από Βρέσθενα, Βαμβακού, Βαρβίτσα και να φτάσεις στις Καρυές, όπου η οικογένεια Κουτσόγιωργα παράγει και μαγειρεύει ένα σωρό καλά, αλλά κυρίως κόκορα μπαρδουνιώτικο.

Αλλά και σε μια μεγάλη πόλη όπως η Θεσσαλονίκη ζει η τοπικότητα του φαγητού, όταν ο φίλος Γεράσιμος Τόλης, για να ευχαριστηθείς, σε πηγαίνει στην πλατεία Ναυαρίνου, στο «Λιόπεσι», για τα πιο ωραία «σουτζούκια» ή κεφτεδάκια της πόλης…

Η νόστιµη αγορά των Χανίων

Η αγορά των Χανίων, ένα από τα εµβλήµατα της πόλης, βουίζει από αφθονία. Ολα τα καλά της στεριάς και της θάλασσας υπάρχουν εκεί, και ανάµεσά τους τα χαρακτηριστικά προϊόντα, το σταµναγκάθι, οι χοχλιοί, το ανθότυρο, η γραβιέρα, η ρακή και πολλά κρέατα από αρνιά και κατσίκια που βόσκουν στις µυθικές χανιώτικες µαδάρες και στο οροπέδιο του Οµαλού, στη σκιά του επιβλητικού Γκίγκιλου. Κάποια από αυτά τα καλά µαγειρεύονται επί τόπου στα κλασικά, µικρά, εστιατόρια της αγοράς, κολλητά µε τα κρεοπωλεία και τα άλλα καταστήµατα. Τα καζάνια που κοχλάζουν δηµιουργούν µια υπέροχη µελωδία αµεσότητας και φρεσκάδας του φαγητού και ζεσταίνουν τις γωνιές όπου οι άνθρωποι το απολαµβάνουν. Εξω από την αγορά υπάρχει πάντα η κλασική, αξιόγευστη, µπουγάτσα του Ιορδάνη.

Πολύχρωµες σούβλες στη Στενή

Φτάνεις στην Κάτω Στενή χωρίς να έχουν καταγράψει τα µάτια σου σπουδαία πράγµατα. Βεβαίως η διαφορά είναι εµφανής όταν δραπετεύεις από το περιβάλλον της Νέας Αρτάκης για να περιδιαβάσεις τους χαµηλούς πράσινους λόφους, αλλά όχι τέτοια που να σε κάνει να πατήσεις φρένο, όπως κάνεις ανάµεσα στην Κάτω και στην Ανω Στενή, µπροστά στην ταβέρνα «Το Νέον». Η οικογένεια Νικολόπουλου ετοιµάζει από νωρίς τις σούβλες της. Πλήθος σούβλες, κοντοσούβλι, κοκορέτσι, αρνί, γουρουνόπουλο, πολύχρωµες σούβλες «χρωµατισµένες» µε πράσινες και κίτρινες πιπεριές, ακόµη και ολόκληρα κρεµµύδια. Από νωρίς ήδη κάποιες γυρίζουν πάνω στα κάρβουνα σε κοινή θέα. Ο ευωδιαστός καπνός, ο οποίος από την εποχή της αρχαίας θρησκείας έχαιρε ιδιαίτερης εκτίµησης σε τούτο τον τόπο, παρασύρεται από τον δυνατό αέρα µαζί µε τις νιφάδες του χιονιού και σκορπά στον αέρα το µήνυµα ότι εδώ θα ακολουθήσει ένα γενναίο συµπόσιο. Και όντως αυτό γίνεται γύρω από το µεγάλο τζάκι στη µέση της ταβέρνας.

Μπουκιά και... Θεόφιλος στη Μακρινίτσα

Η τέχνη µπορεί να συνδυαστεί µε την ιεροτελεστία του τσίπουρου, στο καφέ-ουζερί «Θεόφιλος», ένα µαγαζάκι στο καλντερίµι που ξεκινά από την πλατεία της Μακρινίτσας. Ολόκληρος τοίχος καλύπτεται από µια τοιχογραφία του Θεόφιλου Χατζηµιχαήλ, του περιπλανώµενου ζωγράφου ο οποίος αφύπνισε την ιδέα της ελληνικότητας στους συγγραφείς, εικαστικούς καλλιτέχνες και αρχιτέκτονες της γενιάς του 1930, η γραµµή της οποίας εξακολουθεί να διατρέχει και σήµερα την ελληνική σκέψη. Σε αυτόν τον ζεστό χώρο, οι άνθρωποι και οι παρέες, η µία πολύ κοντά στην άλλη, τρώνε το κλασικό χοιρινό µε γίγαντες, πίνουν και διασκεδάζουν όπως και οι φουστανελοφόροι σύντροφοι του Κατσαντώνη στον τοίχο. Ο ίδιος ο προεπαναστατικός ήρωας παίζει τον ταµπουρά του, έχοντας όµως στην ποδιά του έτοιµο το καριοφύλι του, καθώς φαίνεται να πλησιάζει ο οθωµανικός στρατός. Αυτό όµως δεν εµποδίζει τα παλικάρια να ετοιµάζουν γλέντι.

Πλούσιο τραπέζι στον Αγιο ∆ηµήτριο

Ο Αγιος ∆ηµήτριος αποτελείται από πέτρινα σπίτια, κεραµοσκεπές, καλντερίµια, βρύσες και σωρούς κοµµένων ξύλων για το τζάκι. Εξω από το χωριό, στην πλαγιά του Ολύµπου, ανασκάφτηκε το µοναδικό µυκηναϊκό νεκροταφείο στη Μακεδονία. Ο χώρος δεν είναι αντάξιος της ιστορικής σηµασίας του, αλλά είναι µια καλή αφορµή για να κάνει ο επισκέπτης µια πολύ όµορφη πεζοπορική διαδροµή. Τα χρώµατα του χειµώνα κυριαρχούν στο βουνό, καθώς ακολουθείς τον χωµατόδροµο που φεύγει από το χωριό για τον αρχαιολογικό χώρο (4 χλµ.). Στη µέση της διαδροµής βρίσκεται και η φάρµα µε αγριογούρουνα και ελάφια, την οποία συντηρούν ο Θανάσης και ο Λάζος που δηµιούργησαν και τον ξενώνα «∆ηµάτης» στον Αγιο ∆ηµήτριο, το εστιατόριο του οποίου µπορεί να είναι ξεχωριστός προορισµός από µόνο του. Προσφέρει µεταξύ άλλων και λουκάνικο από αγριογούρουνο, µοσχάρι τηγανιά, µπριζόλα αγριογούρουνου, στιφάδο ελάφι, µελιτζάνα µε τυρί φούρνου, ψωµί ζυµωτό από τον ξυλόφουρνο και καλό κρασί.

Αγριογούρουνο στιφάδο από τη λίµνη Σµοκόβου

Το µυστικό για αυτό το φαγητό είναι το αγριογούρουνο να είναι κυριολεκτικά αγριογούρουνο. Την πρώτη φορά που πήγαµε στην Κτιµένη, την εποχή που γέµιζε αυτή η δεύτερη λίµνη στη χώρα των ∆ολόπων, µας είχε κάνει εντύπωση το µικρό καφενείο του χωριού που είχε γεµάτους τους τοίχους του µε κυνηγετικά τρόπαια. Οι ιδιοκτήτες του, ο Γιάννης και ο Αποστόλης, δεινοί κυνηγοί, έκλεισαν το µικρό καφενείο και µετέφεραν τα τρόπαια στην ευρύχωρη ταβέρνα «Κτήµα Κουκούλα», στην κορυφή του λόφου µε θέα τη λίµνη. Βεβαίως συνέχισαν να κυνηγούν και να υπάρχουν αγριογούρουνα στην περιοχή. Βλέπεις τους κυνηγούς στην όχθη της λίµνης να σαρώνουν µε τα κιάλια τις απέναντι πλαγιές για να εντοπίσουν τα περάσµατα των ζώων και να στήσουν τις παγάνες τους. Ετσι η Αρετή, η σύζυγος του Γιάννη, έχει εξαιρετική πρώτη ύλη για να µαγειρέψει αγριογούρουνο στιφάδο και να το σερβίρει στην ταβέρνα τους ως την κορυφαία σπεσιαλιτέ. Το κρέας µένει για ένα διάστηµα στην κατάψυξη, και η Αρετή, όταν το ξεπαγώσει, ξεπλένει καλά τις µερίδες και τις αφήνει για 3-4 ώρες σε νερό και ξίδι. Μετά τις τσιγαρίζει µε ηλιέλαιο (για να µη βαρύνει) στο τηγάνι ώσπου να πάρουν το χρώµα τους. Βγάζει τις µερίδες και µέσα στο ίδιο λάδι βάζει τα καθαρισµένα µικρά κρεµµύδια για να τσιγαριστούν και αυτά, προσθέτοντας και τρεις κουταλιές του γλυκού ζάχαρη. Οταν σοταριστούν, τα βγάζει και αυτά. Στο τηγάνι βάζει µετά ελαιόλαδο και ρίχνει ένα τριµµένο κρεµµύδι, µια συσκευασία συµπυκνωµένη ντοµάτα και 3-4 κουταλιές πελτέ, και µετά τα κοµµάτια το κρέας. Οταν το κρέας βράσει καλά, προσθέτει τα κρεµµυδάκια µαζί µε κανέλα, δάφνη, πιπέρι και αλάτι. Οταν βράσουν και τα κρεµµυδάκια, το φαγητό είναι µελωµένο και έτοιµο...

Πίτες: µια ολόκληρη ιστορία στην Ηπειρο

Οι πίτες στην Ηπειρο είναι µια ολόκληρη ιστορία. Ο γνωστός τούρκος περιηγητής Ελβιά Τσελεµπί κατέγραψε στο οδοιπορικό του στον ελλαδικό χώρο την κατάσταση του οθωµανικού πληθυσµού. Αυτοί έφυγαν, αλλά κάποια πράγµατα που ξεχώρισε ο Τσελεµπί έµειναν. Ανάµεσά τους και η γιαννιώτικη κοτόπιτα που τόσο του είχε κάνει εντύπωση (µαζί µε τον µπακλαβά) στα 1670, όταν πέρασε από την πόλη και τη δοκίµασε. Εξαιρετική κοτόπιτα σερβίρει το εστιατόριο «Στην Ιθάκη», στην όχθη της Παµβώτιδας, µαζί µε τραχανόπιτα και διάφορα κεµπάπ (της Προύσας, γκεσιτλέρι, κιουζουσίλ κ.ά.). Στην κοτόπιτα βάζουν φρέσκο κοτόπουλο, µυρωδικά, ρύζι και την κλείνουν µε χειροποίητο φύλλο.

Μια άλλη εκδοχή της κοτόπιτας, την ανοιχτή κροθόπιτα, δοκιµάσαµε στη Γλυκή του Αχέροντα, φτιαγµένη µε τη συνταγή της Τατιάνας Κωνσταντίνου.

Υλικά:

Για τη γέμιση

1 μεγάλο κοτόπουλο (μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και κρέας από ζυγούρι ή όποιο άλλο κρέας θέλετε)

3 μέτρια κρεμμύδια ψιλοκομμένα

1 κούπα λάδι

1 κιλό ρύζι αλάτι, μαύρο πιπέρι

Για τα φύλλα

4 κούπες αλεύρι (περίπου)

1/2 φλιτζανιού λάδι αλάτι, νερό (όσο πάρει)

Εκτέλεση:

Κόβετε το κρέας (όπως είναι, με τα κόκαλα) σε μικρά κομμάτια και το πλένετε καλά. Σε μέτρια κατσαρόλα ρίχνετε το μισό λάδι της κούπας, τα κρεμμύδια, και τα καβουρδίζετε ελαφρά. Βάζετε αμέσως το κοτόπουλο στην κατσαρόλα να καβουρδιστεί επίσης ελαφρά και το σκεπάζετε με νερό, αφήνοντάς το να σιγοβράσει.

Αμέσως ζυμώνετε τη ζύμη για τα φύλλα με όλα τα υλικά μαζί. Μόλις η ζύμη είναι έτοιμη, τη χωρίζουμε σε δύο «μπάλες», τις πασπαλίζουμε με λίγο αλεύρι και τις αφήνουμε να ξεκουραστούν.

Μόλις το κρέας είναι έτοιμο, το βγάζετε από την κατσαρόλα και το τοποθετείτε σε μπολ. Πλένετε καλά το ρύζι, το σουρώνετε, βάζετε λίγο λάδι, λίγο αλάτι και τα ανακατεύετε καλά. Ανοίγετε τα δύο φύλλα, με λίγο νισεστέ, και μόλις είναι έτοιμα τα στρώνετε σε μέτρια λαδωμένο ταψί.

Αμέσως ρίχνετε το ρύζι και το απλώνετε με ένα κουτάλι πάνω στο φύλλο και σιγάσιγά τοποθετείτε και το κρέας γύρω-γύρω στο ταψί, ξεκινώντας από τη μέση. Οταν απλώσετε όλα τα κομμάτια, πιάνετε τις άκρες των φύλλων και τις τυλίγετε προς τα μέσα, έτσι που να δημιουργήσετε «κόθρο» (ή και «κρόθο»). Μέσα στο «κόθρο» κλείνετε τα κομμάτια το κρέας που έχετε βάλει στην περίμετρο του ταψιού. Ρίχνετε λίγο λάδι πάνω στα φύλλα και μετά με μια κουτάλα περιχύνετε το ρύζι σιγά-σιγά με τον ζωμό στον οποίο έβρασε το κρέας (περίπου 6-7 κούπες χλιαρό ζωμό). Βάζουμε το ταψί σε προθερμασμένο φούρνο (στους 200 βαθμούς) περίπου για 1 ώρα.

Η πίτα κόβεται ακτινωτά από το κέντρο.

Πορτρέτα εντόμων

2012-01-24T22:14:00.002+02:00

Ειρήνη Βενιού

Πορτρέτα εντόμων

http://www.tovima.gr/science/technology-planet/article/?aid=439804&h1=true

Ερασιτέχνης φωτογράφος απαθανατίζει τις απόκοσμες μορφές τους

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 23/01/2012, 17:36

Δείτε τα συγκλονιστικά πορτρέτα

emailεκτύπωση

Λονδίνο

5 φωτογραφίες

Μια εντυπωσιακή συλλογή πρωτότυπων πορτρέτων μικροσκοπικών εντόμων δημιούργησε ο Νίκολας Ρέουσενς, ερασιτέχνης φωτογράφος από την Ισπανία.

Οι απόκοσμες μορφές των εντόμων, που απαριθμούν συνολικά τις 100, τραβήχτηκαν μέσα σε χρονικό διάστημα τριών ετών. Το κάθε πορτρέτο αποτελεί προϊόν του συνδυασμού 20-200 λήψεων.

Παρά το γεγονός ότι δεν πρόκειται και για τα πλέον χαριτωμένα όντα στον πλανήτη, τα κοντινά πορτρέτα καταφέρνουν να μαγνητίσουν τα βλέμματα, αποκαλύπτοντας τα έντονα χαρακτηριστικά αρκετών ειδών.

Φυλακισμένη για δέκα χρόνια στο μπάνιο!

2012-01-24T21:06:00.000+02:00

Φυλακισμένη για δέκα χρόνια στο μπάνιο!

http://www.sport-fm.gr/article/529335

24/01/2012, 11:40 | Διαβάστηκε 2088 φορές
Αποστολή

Μία απίστευτη ιστορία με θύμα μία 21χρονη κοπέλα από την Παλαιστίνη και θύτη τον πατέρα της είδε το φως της δημοσιότητας κι έχει συγκινήσει τους πάντες.

Η 21χρονη Baraa Melhem, είπε στις αστυνομικές αρχές ότι ο πατέρας της την κρατούσε κλειδωμένη στο μπάνιο για δέκα ολόκληρα χρόνια και την άφηνε να βγει μόνο κατά τη διάρκεια της νύχτας κι αυτό για να καθαρίζει το σπίτι.
«Οι άνθρωποι είναι τέρατα» συνήθιζε να λέει στην κόρη του ο πατέρας ο οποίος τελικά συνελήφθη.

Η αστυνομία της Παλαιστίνης βρήκε την Melhem μέσα στο μπάνιο που είχε γίνει το «σπίτι» της.

Η Melhem είπε στους αστυνομικούς ότι το μαρτύριό της ξεκίνησε σε ηλικία μόλις 10 ετών, όταν ο πατέρας της την κλείδωσε για πρώτη φορά. Δεν την άφησε ούτε να πάει σχολείο ούτε να δει τη μητέρα της με την οποία είχαν χωρίσει.

Η κοινωνική λειτουργός είπε ότι το κορίτσι είχε ξυλοκοπηθεί με γκλοπ και μεταλλικά σύρματα ενώ ο πατέρας της τής είχε δώσει μόνο μία κουβέρα για να ζεσταίνεται.

Ο πατέρας παραδέχτηκε τα πάντα ενώ πρόσθεσε ότι της έδινε μόνο ψωμί για να τρώει.

Η 21χρονη είπε ακόμα ότι ο πατέρας της τής ξύριζε τα μαλλιά και τα φρύδια ενώ την άφηνε να κάνει μπάνιο μία φορά το μήνα.

Από το μπάνιο έβγαινε μόνο κάθε βράδυ στη 1 τα ξημερώματα κι αυτό για να καθαρίσει το σπίτι. Τρεις ώρες μετά, η... περίοδος χάριτος τελείωνε κι εκείνη γυρνούσε πάλι στο μπάνιο.

Επίσης είπε στην κοινωνική λειτουργό ότι ο πατέρας της την απρότρυνε ακόμα και να αυτοκτονήσει.

Η μόνη της παρηγοριά ένα ραδιόφωνο που της κρατούσε συντροφιά και χάρη στο οποίο δεν έχανε την επαφή της με τον κόσμο ενώ όπως είπε ονειρευόταν την ελευθερία της και το φως του ηλιου.

Το κορίτσι μετά την πολύχρονη περιπέτειά του επέστρεψε στη μητέρα του.

Πηγή: newsbeast.gr

«Και αν μας λείψη η εξωτερική επικουρία, δεν υπάρχει φόβος να καταστραφώμεν»

2012-01-18T23:04:00.008+02:00

Γεώργιος Π. Μαλούχος

«Και αν μας λείψη η εξωτερική επικουρία, δεν υπάρχει φόβος να καταστραφώμεν»

http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=439079

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος στο «Ελεύθερο Βήμα» 80 χρόνια πριν - Ο τότε πρωθυπουργός γράφει για την κατάσταση και το μέλλον της χώρας λίγο πριν την πτώχευση του 1932 και τις πιθανές συνέπειές της

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 16/01/2012, 23:08

emailεκτύπωση

Αν και πάρα πολλά διαφέρουν, επίσης πολλά παραπέμπουν έντονα στο σήμερα – πάντως, η πτώχευση του 1932 είναι από κάθε άποψη η πιο «κοντινή» στις σημερινές συνθήκες από κάθε άλλη που γνώρισε η Ελλάδα. Ηταν ακριβώς πριν από ογδόντα χρόνια, τον Ιανουάριο του 1932, όταν ο τότε πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος προετοιμαζόταν για μια καθοριστικής σημασίας περιοδεία στη Ρώμη, το Παρίσι και το Λονδίνο με σκοπό να πετύχει την οικονομική στήριξη της Ελλάδας που ήταν έτοιμη να καταρρεύσει υπό το βάρος του χρέους προς τους ξένους ομολογιούχους.

Το ταξίδι του Βενιζέλου, που πραγματοποιήθηκε το τελευταίο δεκαήμερο του Ιανουαρίου, τελικά, δεν έφερε αποτελέσματα. Οι τρεις πρωτεύουσες αρνήθηκαν το δανεισμό. Την ίδια στιγμή, οι επιπτώσεις του Κραχ του 1929 δεν άφηναν περιθώρια για ανάλογες ενέργειες προς τις ΗΠΑ, ενώ η Γερμανία προετοιμαζόταν ήδη για τη δική της πτώχευση κυρίως λόγω των αποζημιώσεων του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Λίγο αργότερα, τον Απρίλιο του ίδιου έτους, το θέμα της Ελλάδας είχε πλέον παραπεμφθεί στην Κοινωνία των Εθνών που συνεδρίαζε στη Γενεύη, όπου επίσης ταξίδεψε ο Βενιζέλος, χωρίς πάλι να πετύχει ευνοική για τη χώρα απόφαση στο αίτημά του για πενταετή καθυστέρηση πληρωμών και διεθνές δάνειο 50 εκ. δολαρίων. Ηταν η τελευταία προσπάθεια...

Η πτώχευση

Η άρνηση που εισέπραξε η Ελλάδα στη Γενεύη οδήγησε τελικά σε κυβερνητική κρίση με την παραίτηση του υπουργού Οικονομικών Γεωργίου Μαρή στις 22 Απριλίου και την ανάληψη του υπουργείου από τον Κυριάκο Βαρβαρέσο, ο οποίος, λίγο μετά, στις 21 Μαίου, κήρυξε τη χώρα σε πτώχευση. Πέντε μέρες αργότερα, η κυβέρνηση Βενιζέλου πέφτει και σχηματίζεται κυβέρνηση Αλέξανδρου Παπαναστασίου.

Εν τω μεταξύ, στις 20 Μαρτίου 1932, το «Ελεύθερον Βήμα» δημοσιεύει το αναδημοσιευόμενο εδώ κείμενο του Ελευθερίου Βενιζέλου σχετικά με το ζήτημα. Σε αυτό, ο πρωθυπουργός περιγράφει τις προσπάθειές του στην Ευρώπη, καλεί σε σχηματισμό οικουμενικής κυβέρνησης αλλά, το κυριότερο, κατακεραυνώνει, από την πρώτη κιόλας φράση του, το κλίμα ηττοπάθειας της εποχής, εκτιμώντας ότι, τελικά, «και αν μας λείψει η εξωτερική επικουρία, δεν υπάρχει φόβος να καταστραφώμεν», ενώ εξηγεί και το γιατί: το κείμενο του Ελευθερίου Βενιζέλου παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον και η ανάγνωσή του εισφέρει διαστάσεις του προβλήματος και πολιτικές απόψεις που, ειδικά σήμερα, παρά τις πολύ μεγάλες διαφορές των εποχών και των συνθηκών, αξίζει όσο ποτέ να διαβαστούν με πολύ μεγάλη προσοχή.

Ο Βενιζέλος δικαιώθηκε

Η πτώχευση τελικά επήλθε. Ομως, στην ουσία, τα πιο σοβαρά προβλήματα, εντοπίστηκαν στη συρρίκνωση του τραπεζικού τομέα με το κλείσιμο πολλών τραπεζών μέχρι τα τέλη του έτους. Στο γενικότερο όμως πλαίσιο, οι εξελίξεις σε πολύ μεγάλο βαθμό δικαιώνουν τον Βενιζέλο: ήδη από το 1933, η οικονομική δραστηριότητα στην Ελλάδα καταγράφει αύξηση 6%, η οποία το 1935 εκτινάσσεται στο 13,5%. Οσο για τα αποθεματικά της Τράπεζας της Ελλάδος, από 7,5 εκατομμύρια δολάρια που ήταν κατά την περίοδο της πτώχευσης, φτάνουν στα 44,7 εκατομμύρια δολάρια μόλις μέσα σε δύο χρόνια, το 1934. Και η νομισματική κυκλοφορία από το 1932 μέχρι το 1939 υπεδιπλασιάζεται, για να ξεπεράσει τα 9 δις δολάρια τη χρονιά πριν η Ελλάδα μπει στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η Ελλάδα, όπως προέβλεψε ο Βενιζέλος, δεν διαλύθηκε τελικά από την πτώχευση του ’32, ενώ η κοινωνία γρήγορα ορθοπόδησε και πάλι, αν και η υπόθεση της διαχείρισης του χρέους κάθε άλλο παρά τελειώνει εκεί: αυτό εξακολουθεί να είναι το βασικό θέμα της χώρας και έχει «καταπιεί» σειρά από κυβερνήσεις μέχρι και το 1936, όταν ο Ιωάννης Μεταξάς έρχεται στην εξουσία.

Από τον Βενιζέλο στον Μεταξά: χρέος, παλινόρθωση, δικτατορία

Η άνοδος του Μεταξά στην πρωθυπουργία δεν γίνεται τον Αύγουστο, όπως πολλοί πιστεύουν, αλλά στα τέλη Απριλίου, έχοντας λάβει 241 ψήφους κατά τη σχετική διαδικασία στη Βουλή. Ο κύριος λόγος που η Βουλή του έδωσε αυτή την εξουσία με πίεση των ανακτόρων και με έκτακτες αρμοδιότητες, ήταν ακριβώς το χρέος και ιδίως ότι τα μεγάλα κόμματα, έπειτα από σχεδόν τέσσερα χρόνια που ανεβοκατέβαιναν κυβερνήσεις, δεν είχαν πια καμία διάθεση να αναλάβουν τις σχετικές ευθύνες...

Ο Μεταξάς προτάθηκε από τον βασιλιά για πρωθυπουργός μετά τον θάνατο του Δεμερτζή στην κυβέρνηση του οποίου ήταν αντιπρόεδρος και υπουργός Αμύνης. Εν τω μεταξύ,, είχε πεθάνει και ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Όπως ο ίδιος ο Μεταξάς έχει γράψει στα απομνημονεύματά του, ο βασιλιάς, που μόλις πριν από λίγους μήνες είχε επιστρέψει στην Ελλάδα και είχε αναλάβει και πάλι το θρόνο, είχε σαν κύριο μέλημά του την ικανοποίηση του Συμβουλίου των Ομολογιούχων και της αγγλικής κυβέρνησης που τους στήριζε. Μάλιστα, σε γράμμα του προς τον Ελληνα πρέσβη στο Λονδίνο, αναφέρει ότι είχε υποστεί τέτοια πίεση από το θρόνο για το θέμα, που λίγο έλλειψε να παραιτηθεί από πρωθυπουργός! Τόσο η παλινόρθωση του 1935 όσο και η επιβολή της δικτατορίας του 1936, έχουν άμεση διασύνδεση με το χρέος, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο γεγονός της δημόσιας ζωής του τόπου εκείνη την περίοδο.

Ο Μεταξάς κυβέρνησε κοινοβουλευτικά από τον Μάιο μέχρι τον Ιούλιο και στις 4 Αυγούστου κήρυξε δικτατορία. Σε όλο αυτό το διάστημα από τον Απρίλιο μέχρι τις αρχές Αυγούστου, χρειάστηκε να προσφύγει σε διατάγματα, για τα οποία είχε την εν λευκώ εξουσιοδότηση της Βουλής που είχε μόνη της αναστείλει τις λειτουργίες της. Αλλωστε, στις αγορεύσεις της συνεδρίασης της παροχής ψήφου εμπιστοσύνης, υπήρξαν έντονες φωνές που προσπαθούσαν να πείσουν το σώμα ότι θα έπρεπε να αποφύγει τον «ακρωτηριασμό» ή την «αυτοκτονία» της δημοκρατίας, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ο Αγγλος πρέσβης στην Αθήνα, καλούσε με αναφορές του το Λονδίνο και το Συμβούλιο των Ομολογιούχων να δεχθούν τις ρυθμίσεις που πρότεινε ο Μεταξάς, φτάνοντας να πει ότι «αν έρθουν οι πολιτικοί δεν θα σας δώσουν πεντάρα»…

Από τη δικτατορία στον πόλεμο

Στις 20 Αυγούστου, μόλις δύο εβδομάδες αργότερα από την επιβολή της δικτατορίας, ο Μεταξάς επισκέπτεται τον βασιλιά Γεώργιο Β στην Κέρκυρα, όπου φιλοξενούσε τον Εδουάρδο τον Η της Αγγλίας, για να τους ανακοινώσει ότι η κυβέρνησή του συμφώνησε τελικά με το Συμβούλιο των Ομολογιούχων για τη ρύθμιση του χρέους.

Όμως, το κλίμα ευφορίας που επικράτησε στη συνάντηση της Κέρκυρας, δεν κράτησε πολύ. Το θέμα, παρά την επίτευξη συμφωνίας, τελικά, δεν έληξε, καθώς, το 1937, το Συμβούλιο των Ομολογιούχων ζήτησε και νέα διαπραγμάτευση. Τελικά, μόνον η έλευση του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, που επίσης η έκρηξή του είχε πίσω της μεταξύ άλλων και το μέγα ζήτημα της γερμανικής χρεοκοπίας με κύρια αιτία τις πολεμικές αποζημιώσεις του Πρώτου Παγκοσμίου, ήταν εκείνη που στάθηκε ικανή να θέσει οριστικά το πρόβλημα του χρέους σε δεύτερη μοίρα…

Μεταπτυχιακό πάνω από τις χύτρες-«Modernist Cuisine»

2012-01-18T22:34:00.001+02:00

Αλ. Γαλδαδάς

Μεταπτυχιακό πάνω από τις χύτρες

http://www.tovima.gr/science/article/?aid=438584&h1=true

Ενα μνημειώδες έργο με όλη την επιστήμη τού μαγειρεύειν από το για χρόνια Νο2 της Microsoft

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 15/01/2012, 08:05

emailεκτύπωση

Εφυγε από τη Microsoft και κλείστηκε σε μία κουζίνα. Αλλά δεν ήταν μια οποιαδήποτε κουζίνα, όπως τη φανταζόμαστε, με βαριές μυρωδιές, μαυρισμένα τηγάνια και παμπάλαιους φούρνους. Ο Nathan Myrvold, δεξί χέρι του Bil Gates για χρόνια, αποχώρησε πάμπλουτος από την εταιρεία, πήγε σε σχολή αρχιμαγείρων στη Γαλλία και μετά οργάνωσε μια κουζίνα για την οποία ο σωστός χαρακτηρισμός είναι «εργαστήριο». Με τέλεια μηχανήματα, υγρό άζωτο, συσκευές κενού, θερμοζεύγη, θερμίστορ, αντλίες, φούρνους με ακρίβεια θερμοκρασίας στο εκατοστό και δεκάδες επιστημονικά καταρτισμένους συνεργάτες. Από όλα αυτά μέσα σε τρία χρόνια προέκυψε υλικό για την επιστημονική τεκμηρίωση άπειρων φαινομένων που εμφανίζονται κατά τη διάρκεια του μαγειρέματος ακόμη και των πιο απλών φαγητών. Τη μνημειώδη έκδοση που φέρει τον τίτλο «Modernist Cuisine» και που οι 5+1 τόμοι της ζυγίζουν πάνω από 20 κιλά έχουμε στα χέρια μας και σας παρουσιάζουμε. Είναι απόλαυση...

Οταν μου τηλεφώνησε ο άνθρωπος από το βιβλιοπωλείο για να μου πει ότι είχε έλθει επιτέλους το «Modernist Cuisine», κλείνοντας με προειδοποίησε: «Μη τυχόν και δεν έχεις το αυτοκίνητο μαζί και, τον νου σου, να μην το αφήσεις μακριά». Να πάω με το αυτοκίνητο και μάλιστα έξω από το κατάστημα για ένα βιβλίο πρώτη φορά το έκανα. Αλλά εδώ πρόκειται για κάτι που δεν συμβαίνει κάθε ημέρα. Πέντε τόμοι, πιο βαρείς και από αυτούς της εγκυκλοπαίδειας, με περίπου 400 σελίδες ο καθένας, συν ένας ακόμη, κάπως πιο ελαφρύς, με σύρμα να κρατάει τις σελίδες για λεπτομερείς οδηγίες σε διάφορες μαγειρικές διαδικασίες, όλα αυτά μέσα σε έναν κύβο από χοντρό και στέρεα κολλημένο πλεξιγκλάς. Μια εκδοτική δουλειά που ο Ferran Adria, ο διασημότερος ίσως κορυφαίος μάγειρας στον κόσμο, δεν δίστασε να πει γι’ αυτήν ότι «θ’ αλλάξει τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε το σύγχρονο μαγείρεμα και τη γαστρονομία».

Η «πατάτα του φακίρη»

Ενας έξυπνος τρόπος για να ψηθεί καλά στο εσωτερικό της μια πατάτα είναι αυτά τα «καλαμάκια» από αλουμίνιο που τη διαπερνούν και καθώς θερμαίνονται συντελούν στο καλύτερο ψήσιμο του εσωτερικού της.

Από τη Microsoft στην κουζίνα

Ο κατευθυντήριος νους πίσω από αυτό το εκπληκτικό έργο ήταν κάποτε παιδί-θαύμα, σήμερα είναι «περίπτωση» και «επιτυχημένη ιστορία», αν θελήσουμε να κρατήσουμε τους τυπικούς... κατατακτήριους χαρακτηρισμούς των αμερικανών συμπατριωτών του. Πρόκειται δηλαδή για case-study και success-story σε μία συσκευασία. Ονομάζεται Nathan Myhrvold, σπούδασε Γεωφυσική, Μαθηματικά, Φυσική του Διαστήματος, στην Καλιφόρνια, έκανε μάστερ στα Μαθηματικά της Οικονομίας στο Πρίνστον και διδακτορικό στη Θεωρητική Φυσική, τελειώνοντας όλα αυτά μόλις στα 23 του χρόνια. Και μετά, τι άλλο του έμενε να κάνει πιο δύσκολο; Να ξεκινήσει Κοσμολογία και Κβαντικές Θεωρίες Πεδίου και Βαρύτητας με την επίβλεψη του Stephen Hawking. Σήμερα είναι 52 ετών (γεννημένος στις 3 Αυγούστου του 1959 στις Ηνωμένες Πολιτείες), δεν ανακάλυψε τη βαρύτητα, έχει προλάβει όμως να γίνει ο Νο2 στη Microsoft, όταν ακόμα ήταν εκεί ο Bill Gates, να είναι ο κατευθυντήριος νους πίσω από το φιλόδοξο σχέδιο του Μπιλ, να κατασκευάσει αντιδραστήρα με μηδέν μόλυνση. Κατέχει ήδη δεκαπέντε πατέντες για δικές του εφευρέσεις, περιμένει για άλλες πεντακόσιες, είναι πάμπλουτος και έχει μάλλον ανακαλύψει εκπληκτικά πράγματα γύρω από το μαγείρεμα των τροφών από τον άνθρωπο, που όπως λένε βοηθήθηκε γενικά στο να εξελιχθεί τόσο πολύ και εξαιτίας της τροφής του.

Ο Nathan Myhrvold φεύγοντας από τη Microsoft εκτός από το να ιδρύσει μια δική του εταιρεία που θα ασχολούνταν με διάφορες εφευρέσεις θέλησε να σπουδάσει μαγειρική ως επαγγελματίας στη γνωστή γαλλική σχολή της La Varenne. Εκεί στην αρχή ήταν διστακτικοί εξαιτίας του αταίριαστου γι’ αυτούς βιογραφικού του. Απαίτησαν έπειτα από κάποιες εξετάσεις να κάνει δύο χρόνια πρακτική άσκηση σε αμερικανικό εστιατόριο, με την επίβλεψη κάποιου γάλλου κορυφαίου αρχιμάγειρα, και εκείνος δέχθηκε μία φορά την εβδομάδα να φοράει την άσπρη ποδιά και να δίνει το «παρών» στην κουζίνα. Επειτα και από τις γαλλικές σπουδές του, εξόπλισε έναν χώρο με ό,τι καλύτερο υπήρχε σε συσκευές και εργαλεία και έφτιαξε μία ομάδα που αποτελούνταν όχι μόνον από ανθρώπους της κουζίνας αλλά είχε μέλη της και άτομα από άλλες επιστήμες. Οπως ο Cris Young, ένας αμερικανός βιοχημικός και μαθηματικός που αποφάσισε μετά και το διδακτορικό του να πάει σε σχολή μαγείρων στην Ευρώπη, να γίνει βοηθός του Heston Blumenthal στο Fat Duck και επιστρέφοντας στην πατρίδα του το 2007 να κάνει επόμενο αφεντικό του τον Myhrvold. Στο ίδιο επιτελείο ανήκουν ένα σωρό αρθρογράφοι του Scientific American, του Nature και του Discover, χημικοί όπως ο συγγραφέας του γνωστού και εδώ «Τι είπε ο Αϊνστάιν στο μάγειρά του», γεωμηχανικοί και φυσικά κορυφαίοι γευσιγνώστες.

Το «κίνημα» των νεωτεριστών

Ο τίτλος «Modernist Cuisine» θέλει να κάνει γνωστό επίσης ότι υπάρχει ένα ολόκληρο κίνημα τρόπων μαγειρικής συνυφασμένων με κανόνες αισθητικής αλλά και επιστημονικής τεχνολογίας, το οποίο ξεκίνησε λίγο πριν από το 1990 και τώρα βρίσκεται σε πλήρη ανάπτυξη. Οσοι έχουν προσχωρήσει σε αυτό απορρίπτουν τον όρο «μοριακή γαστρονομία» ως ανακριβή, καθώς και τον όρο «μεταμοντέρνα κουζίνα» γιατί όπως λένε δεν υπήρξε προηγουμένως κάποια μοντέρνα κουζίνα και είναι ικανοποιημένοι με τον όρο «μαγειρική των νεωτεριστών», αυτών που καταργούν τις απαρχαιωμένες απόψεις και πειραματίζονται συνεχώς. Ενα βασικό εδάφιο στον δεκάλογο της διακήρυξης θέσεων που υπάρχει στο βιβλίο αναφέρει: «Συστατικά που απαντούν στην επιστήμη της χημείας τροφίμων όπως τα υδροκολλοειδή, τα ένζυμα και οι γαλακτωματοποιητές είναι ισχυρά εργαλεία για την παραγωγή “πιάτων” που διαφορετικά θα ήταν αδύνατον να φτιαχτούν». Η επιστήμη δηλαδή διαπερνάει κάθε συνταγή και τρόπο μαγειρέματος.

Αγκινάρα κενού
Η αντίδραση της μελανίνης που περιέχουν διάφορα φυτά για να προλαμβάνουν τη μόλυνση των φύλλων τους όταν αυτά τραυματιστούν, με το οξυγόνο στη διάρκεια του μαγειρέματός τους, δίνει μια καφετιά μάλλον ανεπιθύμητη απόχρωση. Με τη χρήση του κενού αυτό αποφεύγεται και όλα έχουν στο πιάτο ένα ελκυστικό καταπράσινο χρώμα.

«Εν κενώ», αλλά πλήρες

Ενα από τα βασικά στοιχεία της πρότασης που αντιπροσωπεύει το «Modernist Cuisine» με την εκσυγχρονισμένη μαγειρική του είναι μια νέα έκδοση μιας αρκετά παλαιάς μεθόδου μαγειρέματος. Κατά καιρούς οι άνθρωποι, επειδή είχαν καταλάβει ότι ο αέρας εξαιτίας του οξυγόνου που περιείχε αλλοίωνε στο μαγείρεμα μια τροφή, την τύλιγαν μέσα σε διάφορες ζωικές μεμβράνες, σε λίπος και σε αλάτι. Σήμερα όμως υπάρχει η δυνατότητα η τροφή, είτε πρόκειται για κρέας είτε για ψάρι είτε για φρούτο, να τοποθετείται μέσα σε διάφανη πλαστική σακούλα, να αφαιρείται ο αέρας, να σφραγίζεται και να τοποθετείται μέσα σε θερμαινόμενο νερό. Χάρη στην ψηφιακή τεχνική η θερμοκρασία του νερού μπορεί να διατηρείται σταθερή με ακρίβεια δύο ή τριών βαθμών το πολύ. Και έτσι επιτυγχάνονται σχεδόν ιδανικές συνθήκες μαγειρέματος με προδιαγραφές αδιανόητες για τους παλαιούς μαχητές της χύτρας, του ταψιού και του φούρνου.

Η μέθοδος αυτή, μάλλον επειδή ξεκίνησε εκεί γύρω στο 1985 από τον Γάλλο Joel Robuchon, επικράτησε να λέγεται «sous vide», δηλαδή «εν κενώ». Είχαν διαπιστώσει ότι έτσι διατηρούνταν ένα υγρό περιβάλλον μέσα στο πλαστικό περίβλημα στη διάρκεια του μαγειρέματος και στη συνέχεια ο μάγειρας μπορούσε να καταψύξει το φαγητό και όταν μετά το ζέσταινε δεν είχε χάσει τίποτα από τη γεύση του. Ετσι, την ιστορική είσοδό του στον χώρο της νέας κουζίνας το «sous vide» την έκανε μέσα σε ένα τρένο που πήγαινε από το Παρίσι στο Στρασβούργο και ένα ολόκληρο γεύμα, επειδή υπήρχε έλλειψη χώρου στο μαγειρείο του τρένου, απλώς ζεστάθηκε εκεί και σερβιρίστηκε σε τυχερούς προσκεκλημένους, ενώ ο Robuchon το είχε μαγειρέψει ημέρες πριν. Στον δεύτερο τόμο της έκδοσης, οι μύθοι σχετικά με το «sous vide» ανασκευάζονται ως εξής:

1. Οι πλαστικές σακούλες που χρησιμοποιούνται περιέχουν βλαβερές ουσίες. Η απάντηση είναι ότι φτιάχνονται από πολυαιθυλένιο και πολυπροπυλένιο που θεωρούνται αβλαβή.

2. Οι θερμοκρασίες μαγειρέματος πολλές φορές είναι πιο χαμηλές απ’ ό,τι απαιτείται για να σκοτωθούν τα μικρόβια. Η απάντηση είναι ότι όπου χρειάζεται βάζουν τη σακούλα σε πιο ζεστό νερό, πάνω από τους 80 βαθμούς Κελσίου για λίγο και μετά μαγειρεύουν στην κατάλληλη θερμοκρασία.

3. Αυτό όμως δεν φθάνει για το ψάρι και για τα θαλασσινά. Εδώ η απάντηση είναι ότι δεν κάνουμε κάτι λιγότερο από την ορθόδοξη παλαιά μαγειρική. Αλλωστε υπενθυμίζεται ότι υπάρχουν και αυτοί που τρώνε το ψάρι εντελώς ωμό.

4. Μέσα σε κενό αναπτύσσονται πολύ βλαβερά για τον άνθρωπο μικρόβια, όπως ο βοτουλίνος. Η απάντηση είναι ότι, παρ’ όλα αυτά, κλεισμένα σε αεροστεγή συσκευασία τα φαγητά είναι πιο ασφαλή.

Το τηγάνι δεν μετράει
«Στον δρόμο προς την τελειότητα» έγραψαν οι συγγραφείς του βιβλίου του Myhrvold κάτω από αυτή τη φωτογραφία. Σίγουροι έπειτα από όλες αυτές τις δοκιμές κράτησαν τη γνώση ότι δεν παίζει και τόσο ρόλο το υλικό του τηγανιού όσο η θερμότητα που βγαίνει από μια σεβαστής διαμέτρου εστία που δίνει σε ένα με σχετικά χοντρά τοιχώματα τηγάνι αρκετή θερμότητα που να ισοσταθμίζει τις απώλειες από τις παράπλευρες επιφάνειες.

Αλλού το αβγό και αλλού το ασπράδι...

Μερικές φορές είναι η αλήθεια ότι αυτό που λέμε «να φτιάξω κανένα αβγό» στην εκσυγχρονισμένη αυτή μαγειρική τάση δεν είναι και ό,τι πιο εύκολο. Διότι οι κανόνες της υπαγορεύουν ότι πρέπει το ασπράδι να ψηθεί σε διαφορετική θερμοκρασία από τον κρόκο! Ετσι, τα χωρίζουν και ψήνουν το ασπράδι στους 79 βαθμούς Κελσίου, σε υγρασία 90% επί 15 λεπτά. Ανοίγουν τον φούρνο για να πέσει η θερμοκρασία στους 63 βαθμούς και μετά τοποθετούν τον κάθε κρόκο πίσω, επάνω στο ήδη στερεοποιημένο ασπράδι. Ψήνουν για άλλα 25 λεπτά.

Για να ψήσουν ένα κοτόπουλο φτιάχνουν δύο διαλύματα αλατόνερου, ένα με περιεκτικότητα 8% κατά βάρος (200 γραμμάρια νερό και 16 γραμμάρια αλάτι) και ένα με περιεκτικότητα 10%. Με προσοχή να μη σκιστεί κάπου, αποκολλούν το δέρμα από το κρέας, χωρίς όμως να το βγάλουν. Κάνουν μία ένεση στο στήθος με το διάλυμα του 8% και στο υπόλοιπο κοτόπουλο με αυτό του 10%. Υπολογίζουν 100 γραμμάρια διαλύματος για κάθε κιλό. Αφήνουν κρεμασμένο το κοτόπουλο επί 48 ώρες μέσα στο ψυγείο. Μετά, άλλη μία ένεση με περιεκτικότητα 5% κατά βάρος και στο φούρνο επιτέλους στους 62 βαθμούς και με 0% υγρασία, επί 4 ώρες. Μετά, κρέμασμα έξω για 45 λεπτά. Επάλειψη με λάδι ή βούτυρο, ξανά στο φούρνο στους 285 βαθμούς Κελσίου και σε 0% υγρασία για 7 μόλις λεπτά ή αν δεν φθάνει σε τέτοια θερμοκρασία ο φούρνος αφήνουμε ανάλογα λίγο περισσότερο χρόνο. Από εκεί και πέρα κάνουν ό,τι όλος ο κόσμος. Το τρώνε.

Η πηκτίνη της φλούδας
Την πηκτίνη οι άνθρωποι του Myhrvold στη δική τους διάλεκτο την κατατάσουν στα υδροκολλοειδή και τη χρησιμοποιούν πολύ. Είναι μια ουσία που μοιάζει με τη ζάχαρη και εξάγεται από τις φλούδες των εσπεριδοειδών.

Νιτρικά και μικρόβια

Είναι ίσως ενδιαφέρον να παραθέσουμε και την άποψη των συνεργατών τής έκδοσης σχετικά με το γνωστό θέμα των νιτρωδών ενώσεων που χρησιμοποιούνται για τη διατήρηση των αλλαντικών. Αναφέρεται ότι χρησιμοποιούνται το νιτρώδες νάτριο και το νιτρικό νάτριο. Το νιτρώδες νάτριο είναι πολύ δραστικό, αλλά αυτό σημαίνει και ότι ξεθυμαίνει και εύκολα. Για αλλαντικά και κρέατα που πρέπει να μείνουν επί μακρόν χρησιμοποιούνται οι νιτρικές ενώσεις. Αλλά σε μερικές περιπτώσεις τα νιτρικά δίνουν νιτροζαμίνες που είναι καρκινογόνες. Ειδικά στο μπέικον που τηγανίζεται σε υψηλές θερμοκρασίες οι πιθανότητες αυξάνονται. Για αυτό στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν απαγορευτεί τα νιτρικά στο μπέικον και επιτρέπονται μόνον οι νιτρώδεις ενώσεις (0,12 γραμμάρια στο κιλό). Στη συνέχεια αναφέρεται ότι είναι προτιμότερο, κατά τους συγγραφείς, να έχεις τα νιτρικά και να μην έχεις τα μικρόβια και υπενθυμίζουν ότι πολλά λαχανικά, όπως το μαρούλι, το σκόρδο, η πάπρικα, το σέλερι και το παντζάρι, περιέχουν αρκετή ποσότητα νιτρικού νατρίου. Ο αναγνώστης στη συνέχεια καλείται να αποφασίσει.

Η μάχη της κουζίνας

Ηδη πολλοί επαγγελματίες έχουν δώσει τα περίπου 550 ευρώ που κοστίζει το «Modernist Cuisine» διότι περιέχει τόσες πληροφορίες και συνταγές που οπωσδήποτε θα κάνουν απόσβεση γρήγορα. Κάποιοι μάλιστα που ξέρω ότι το έχουν χρεώνουν το φαγητό σε υψηλότατες τιμές. Η έκδοση όμως αυτή στα χέρια ευφάνταστων αναγνωστών μπορεί να γίνει πηγή γνώσης, αλλά και διδασκαλίας. Φυσική, χημεία, βιολογία υπάρχουν εκεί κρυμμένες μέσα σε σακούλες του sous vide, σε φούρνους και χρονόμετρα. Την ίδια στιγμή υπάρχουν και σφοδροί επικριτές αυτής της τάσης, όχι μόνο διότι είναι πολυέξοδη και μερικές φορές ενεργειοβόρα, αλλά και γιατί αμφισβητούν και το τι παράγει.

Ο Ferran Adria στην Ισπανία έχει γίνει και αντικείμενο σάτιρας, ο Heston Blumental στη Βρετανία το ίδιο και ο διάσημος κριτικός της γερμανικής Die Zeit, o Wolfram Siebeck για μια δημιουργία του Blumenthal έγραψε κάτι πολύ άσχημο που επιεικώς μεταφράζεται πως «ήταν ένα τίποτα»! Οπως είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε και στις νύχτες πρεμιέρας, στο ντοκυμαντέρ για τον Ferran Adria, το εστιατόριό του κλείνει εντελώς με την παλαιά του μορφή και οι Ισπανοί θα κάνουν σε δύο χρόνια στη θέση του ένα μουσείο γαστρονομίας με όλα τα δημιουργικά στοιχεία αυτής της μαγειρικής και θα περιλαμβάνονται σ’ αυτό ακόμη και ζωντανές επιδείξεις! Και η μάχη στις κουζίνες συνεχίζεται.

Διέλυσαν τον μοναδικό προσομοιωτή μετρό στα Βαλκάνια!

2012-01-18T21:09:00.001+02:00

Διέλυσαν τον μοναδικό προσομοιωτή μετρό στα Βαλκάνια!

http://www.tovima.gr/society/article/?aid=439087&h1=true

Η διοίκηση της ΣΤΑΣΥ επιβάρυνε το Δημόσιο με μισό εκατ. ευρώ άνευ λόγου!

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 16/01/2012, 23:05

Ό,τι απέμεινε από τον προσομοιωτή Μετρό, ο οποίος βρίσκεται χαντακωμένος στις εγκαταστάσεις της ΣΤΑΣΥ

emailεκτύπωση

Αποτελούσε την υπερηφάνεια των ανθρώπων της Αττικό Μετρό που εργάστηκαν σκληρά για να φτιαχτεί ο πιο σύγχρονος Μητροπολιτικός Σιδηρόδρομος στην Ευρώπη. Από το λογισμικό του εκπαιδεύθηκαν δεκάδες ηλεκτροδηγοί της ΑΜΕΛ, οι οποίοι μετακινούν σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες με ασφάλεια καθημερινά.

6 φωτογραφίες

Και όμως, ο μοναδικός προσομοιωτής οδήγησης μετρό στα Βαλκάνια και ένας από τους ελάχιστους σε ολόκληρη την Ευρώπη, ο οποίος αγοράστηκε αντί ενός εκατομμυρίου ευρώ το 2000, σήμερα βρίσκεται στην κυριολεξία διαλυμένος στις εγκαταστάσεις της ΣΤΑΣΥ, εν γνώσει της διοίκησης, τεθείς εκτός λειτουργίας και σε πλήρη αχρηστία!

Το θλιβερό γεγονός, που αντανακλά και την κακή πορεία της ΣΤΑΣΥ, αναφέρεται σε φάκελο με σοβαρότατες καταγγελίες κατά του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου της ΣΤΑΣΥ ΑΕ κ. Κ. Βασιλειάδη, που εστάλη πρόσφατα στο γραφείο του γενικού επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης κ. Λ. Ρακιντζή και στον υπουργό Υποδομών κ. Μ. Βορίδη και βρίσκεται στη διάθεση του «Βήματος».

Ο φάκελος περιέχει βαριές κατηγορίες για κακοδιαχείριση και κακοδιοίκηση κατά του ισχυρού άνδρα της ΣΤΑΣΥ, ο οποίος ορίστηκε επικεφαλής της εταιρείας από τον κ. Ι. Ραγκούση τον περασμένο Σεπτέμβριο και συνδέεται φιλικά με τον αδελφό του πρόεδρου του ΠαΣοΚ κ. Ν. Παπανδρέου. Η καταγγελία για τη διάλυση του προσομοιωτή δεν χωρεί καμία διάψευση, όπως προδίδουν οι φωτογραφίες του κατεστραμμένου εξοπλισμού που εξασφάλισε «Το Βήμα».

«Στα τέλη Οκτωβρίου πετάχτηκαν στα σκουπίδια κυριολεκτικά μηχανήματα αξίας ενός εκατ. ευρώ που είχαν χρησιμοποιηθεί το 2000 για την αγορά ειδικού προσομοιωτή οδήγησης για το μετρό της Αθήνας. Το συγκεκριμένο μηχάνημα (από τα ελάχιστα το 2000 στον κόσμο) έδινε τη δυνατότητα εκπαίδευσης όχι μόνο για αρχάριους οδηγούς του μετρό, αλλά και για επανεκπαιδεύσεις για ειδικές συνθήκες που αφορούν ασφάλεια και έκτακτα περιστατικά. Τα μηχανήματα παρουσίασαν κάποιες ανάγκες συντήρησης και για τα τελευταία χρόνια έμειναν αχρησιμοποίητα» αναφέρεται στο κείμενο της καταγγελίας.

Οπως σημειώνεται, το συμβάν είναι ακόμη πιο σοβαρό διότι «τα συγκεκριμένα μηχανήματα είναι περιουσία της ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ και όχι της ΣΤΑΣΥ, η οποία και δεν είχε ποτέ ενημερωθεί, η καταστροφή έγινε χωρίς πρωτόκολλο και έλεγχο από επιτροπή και οι ανάγκες για εκπαίδευση νέων οδηγών, αλλά και μετεκπαιδεύσεων αυτή την περίοδο είναι τεράστιες για τη μείωση των υπερωριών και την καλή λειτουργία της εταιρείας».

Οπως πληροφορείται «Το Βήμα», ο προσομοιωτής είναι ο μοναδικός στα Βαλκάνια και ένας εκ των ελάχιστων στην Ευρώπη. Εχει αποσυναρμολογηθεί βίαια, βρίσκεται διαμελισμένος και κλειδωμένος στο Αμαξοστάσιο των Σεπολίων και τα εξαρτήματά του κείτονται διάσπαρτα σε διάφορους χώρους των εγκαταστάσεων της ΣΤΑΣΥ.

Πηγές με γνώση του ζητήματος εκτιμούν ότι η επανασυναρμολόγηση και η εγκατάστασή του θα στοιχίσουν περισσότερο από ό,τι θα κόστιζε η αγορά του ίδιου εξοπλισμού σήμερα. Οι ίδιες πηγές θεωρούν βέβαιο ότι στο επόμενο διάστημα, όταν και θα γίνει απογραφή υλικού από την ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ, θα εντοπιστεί η απουσία του και θα ζητηθούν οι νόμιμες εξηγήσεις.

Η «παράπλευρη απώλεια» για τα οικονομικά της εταιρείας βρίσκεται στα μεγάλα ποσά που καταβάλλει για υπερωρίες, καθώς ελλείψει του προσομοιωτή, η εκπαίδευση γίνεται νυχτερινές ώρες από τους υπάρχοντες ηλεκτροδηγούς.

Ετσι, η κίνηση των συρμών αναγκαστικά κρατά σε επιφυλακή όλο το σύστημα της ΣΤΑΣΥ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις καταβαλλόμενες υπερωρίες. Διόλου τυχαίο ότι στο κείμενο της καταγγελίας αναφέρεται ότι ο πρόσφατος νόμος 3899, που προβλέπει τη μείωση των υπερωριών, απλώς δεν εφαρμόζεται, με αποτέλεσμα να καταγράφεται αύξηση εξόδων από τη μισθοδοσία, λόγω υπερωριών, που ξεπερνούν τις 6.000 ώρες μηνιαίως.

Επιβάρυνση μισό εκατ. ευρώ άνευ λόγου!

Η διοίκηση της ΣΤΑΣΥ πέταξε στα σκουπίδια ένα υπερσύγχρονο Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα (ΟΠΣ), το οποίο ήταν συγχρηματοδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Ενωση, είχε παραληφθεί από την ΤΡΑΜ ΑΕ και στοίχιζε συνολικά 1,6 εκατ. ευρώ.

Ο κ. Βασιλειάδης με επιστολή του προς την Ενδιάμεση Διαχειριστική Αρχή Μεταφορών στις 28 Νοεμβρίου 2011 ενημέρωνε για την πρόθεσή του να μην προωθήσει το υποέργο 3 του ΟΠΣ (δηλαδή την προμήθεια του συστήματος αδιάλειπτης επιχειρησιακής λειτουργίας), το οποίο και δεν θα ολοκλήρωνε, καθώς, όπως υπογράμμισε, η ΣΤΑΣΥ δεν θα χρησιμοποιούσε τελικώς το υπερσύγχρονο ΟΠΣ του ΤΡΑΜ, αλλά το BaaN της ΑΜΕΛ, το οποίο αγοράστηκε το 2000 και θεωρείται απαρχαιωμένο. Ωστόσο, αυτό είναι το μικρό πρόβλημα, διότι υπάρχει και ένα μεγαλύτερο.

Στις 9 Δεκεμβρίου η Διαχειριστική Αρχή απάντησε στη ΣΤΑΣΥ με τη θριαμβευτική απένταξη των πρώτων υποέργων του ΟΠΣ, με το μη επιλέξιμο ποσό να προσεγγίζει το 1,1 εκατ. ευρώ. Ωστόσο, καθ' ότι το σύστημα είχε παραληφθεί, χρησιμοποιούνταν από την ΤΡΑΜ ΑΕ και είχε πληρωθεί, τα κοινοτικά χρήματα (50% της αξίας) δεν θα δοθούν, με αποτέλεσμα το υπουργείο Υποδομών να ψάχνει σήμερα να βρει πόρους ύψους μισού εκατ. ευρώ για να καλύψει την «τρύπα».

Η ΣΤΑΣΥ απάντησε στη διαχειριστική αρχή με πόρισμα επιτροπής που είχε συστήσει για το ζήτημα, η οποία ανέφερε ότι το παρωχημένο BaaN μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της εταιρείας για το επόμενο διάστημα «μέχρι την τελική επιλογή του λογισμικού ΟΠΣ εκ μέρους της ΣΤΑΣΥ, αφού αξιολογηθεί και η πρόσφατη επένδυση της ΤΡΑΜ στο ΟΠΣ της ORACLE», όπως είναι και το όνομα της εταιρείας που προμήθευσε το καινούργιο σύστημα. Το παράδοξο όμως είναι ότι το ΟΠΣ της ORACLE παρακολουθήθηκε και αξιολογήθηκε από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, το οποίο μάλιστα αμείφθηκε για αυτή την εργασία!

O χορός των χρωμάτων

2012-01-17T23:06:00.001+02:00

O χορός των χρωμάτων

Εντυπωσιακό πείραμα καταγράφει την κίνηση μιας βαφής καθώς την «χτυπούν» ηχητικά κύματα

http://www.tovima.gr/science/technology-planet/article/?aid=438955&h1=true

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 16/01/2012, 12:10

Οι ισχυροί του παγκόσμιου λιανεμπορίου δεν «καταλαβαίνουν» από κρίση

2012-01-17T22:05:00.001+02:00

Οι ισχυροί του παγκόσμιου λιανεμπορίου δεν «καταλαβαίνουν» από κρίση

http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=439071&h1=true

Οι πωλήσεις των 250 μεγαλύτερων επιχειρήσεων του κλάδου αυξήθηκαν πάνω από 5%

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 16/01/2012, 23:06

emailεκτύπωση

Οι πωλήσεις των 250 μεγαλύτερων επιχειρήσεων λιανικού εμπορίου στον κόσμο σημείωσαν αύξηση που ξεπερνά το 5% κατά το λογιστικό έτος 2010 (Ιούνιος 2010 - Ιούνιος 2011).

Οι αριθμοί δείχνουν σημαντική βελτίωση σε σχέση με τους αντίστοιχους του 2009 (όταν οι 250 μεγαλύτερες επιχειρήσεις είχαν σημειώσει αναιμική ανάπτυξη της τάξης του 1,2%) παρά το γεγονός ότι η εξεταζόμενη περίοδος συμπίπτει με τη λήξη των φορολογικών κινήτρων στις ΗΠΑ, την κρίση στην Ευρωζώνη και την εφαρμογή αυστηρότερης νομισματικής πολιτικής στις σημαντικότερες αναδυόμενες οικονομίες.

Σύμφωνα με έρευνα της Deloitte με τίτλο, «Οι Παγκόσμιες Δυνάμεις του Λιανικού Εμπορίου για το 2012» (2012 Global Powers of Retailing), την οποία υλοποίησε συνεργασία με το περιοδικό STORES προκύπτει ότι έχει βελτιωθεί και η κερδοφορία των επιχειρήσεων της λίστας, με το περιθώριο καθαρού κέρδος τους να έχει ανέλθει, κατά μέσο όρο στο 3,8% κατά το 2010 ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για το 2009 ήταν 3,1%.

Σχεδόν όλες οι εταιρείες που γνωστοποίησαν τα κέρδη μετά φόρων (183 από τις 195) λειτούργησαν υπό κερδοφορία κατά το 2010 και αναλογία μεγαλύτερη των 2/3 αυτών παρουσίασε βελτίωση στο περιθώριο καθαρού κέρδους. Πάντως, παρά το γεγονός ότι αυτή η επίδοση είναι εντυπωσιακή, οι λιανέμποροι θα επηρεαστούν από την επιδείνωση της παγκόσμιας οικονομίας κατά το τελευταίο εξάμηνο του 2011.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Δημήτρης Κουτσόπουλος, Head of Consumer Business της Deloitte Χατζηπαύλου Σοφιανός & Καμπάνης Α.Ε., δήλωσε: «Τα αποτελέσματα της κατάταξης της Deloitte δείχνουν ότι οι 250 μεγαλύτερες επιχειρήσεις λιανικού εμπορίου στον κόσμο αντιμετώπισαν αποτελεσματικά τις προκλήσεις των τελευταίων ετών και βελτίωσαν για δεύτερη συνεχή χρονιά τόσο τις πωλήσεις τους όσο και την κερδοφορία τους.

Με παρόμοιο τρόπο θα πρέπει να αντιδράσουν και οι ελληνικές επιχειρήσεις λιανικού εμπορίου, οι οποίες βέβαια λειτουργούν σε ένα ακόμα πιο δυσμενές οικονομικό περιβάλλον λόγω της έντονης ύφεσης στη χώρα μας.

Ωστόσο, αυτό το γεγονός θα πρέπει να κινητοποιήσει τις επιχειρήσεις του κλάδου να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν, όχι μόνο περιορίζοντας τα λειτουργικά τους κόστη αλλά και ανακαλύπτοντας νέες μεθόδους προσέλκυσης πελατών και πώλησης προϊόντων.

Για παράδειγμα, όπως φαίνεται και από την αναφορά της Deloitte, η ανάπτυξη μιας στρατηγικής που θα δίνει στο διαδίκτυο κεντρικό ρόλο ενδεχομένως να αποτελεί ένα πολύ σημαντικό βήμα προς τη μελλοντική ανάπτυξη των εταιριών λιανικού εμπορίου».

Η γεωγραφία του λιανεμπορίου

Στη Λατινική Αμερική, την Αφρική και τη Μ. Ανατολή οι λιανέμποροι σημείωσαν τη μεγαλύτερη ανάπτυξη κατά το λογιστικό έτος 2010. Επτά από τις δέκα μεγαλύτερες εταιρίες λιανεμπορίου στη Λ. Αμερική κατέγραψαν διψήφια αύξηση πωλήσεων, η οποία διαμόρφωσε το ρυθμό ανάπτυξης για τη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή στο 18%.

Ταυτόχρονα, οι λιανέμποροι από την Αφρική και τη Μέση Ανατολή σημείωσαν το μεγαλύτερο Ενιαίο Ρυθμό Ετήσιας Αύξησης (CAGR) από όλες τις γεωγραφικές περιοχές κατά την περίοδο 2005-2010.

Άλλα σημαντικά ευρήματα:

· Οι συνολικές πωλήσεις των 250 εταιριών της λίστας άγγιξαν τα 3,94 τρισεκατομμύρια δολάρια.

· Το μερίδιο των πωλήσεων που σημείωσαν οι 10 πρώτες εταιρίες της λίστας μειώθηκε και κατά το 2010 φτάνοντας το 29,4% όταν το 2009 το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 30% και το 2008 είχε φτάσει σε επίπεδο ρεκόρ για τα δεδομένα της συγκεκριμένης αναφοράς (30,2%).

· Η Tesco PLC παραμένει και φέτος η τρίτη μεγαλύτερη εταιρία λιανεμπορίου, ξεπερνώντας την Metro AG εξαιτίας της διαρκούς αύξησης των πωλήσεών της κατά τα τελευταία έτη.

· Το ποσοστό των πωλήσεων που προήλθαν από δραστηριοποίηση σε ξένες χώρες αυξήθηκε στο 23,4% το 2010 ενώ το αντίστοιχο ποσοστό πέρσι ήταν 22,2% και το 2008 είχε φτάσει το 22,9%.

· Ο ρυθμός της «παγκοσμιοποίησης» αυξήθηκε πέρσι. Συγκεκριμένα καταγράφηκαν 88 είσοδοι σε νέες αγορές από 40 εταιρίες λιανικού εμπορίου σε 57 χώρες.

Συνδυασμός καναλιών αγορών

Αν και το άνοιγμα καταστημάτων σε νέες χώρες αυξήθηκε φέτος, μια άλλη δημοφιλής μέθοδος «δοκιμής» των καινούριων αγορών είναι η έναρξη λειτουργίας μέσω Διαδικτύου.

Οι περισσότεροι λιανέμποροι λειτουργούν χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα διάφορα κανάλια πωλήσεων (π.χ. καταστήματα, κατάλογοι, διαδίκτυο, τηλεφωνικά κέντρα, κοινωνικά δίκτυα, ψηφιακές οθόνες, κινητή τηλεφωνία), αλλά λίγοι είναι αυτοί που κατανοούν πώς οι καταναλωτές ψωνίζουν χρησιμοποιώντας καθένα από αυτά τα κανάλια ενώ ακόμα λιγότεροι διαθέτουν ενιαία, συνεπή και περιεκτική «πολυκαναλική» στρατηγική.

Οι δέκα μεγαλύτερες εταιρείες λιανεμπορίου στον κόσμο

Εταιρία	Χώρα προέλευσης	Κατάταξη	Λιανικές πωλήσεις 2010 (εκατομ. Αμερικανικά $)	Ενιαίος Ρυθμός Ετήσιας Αύξησης (CAGR) 2005-2010 (%)
Wal-Mart Stores, Inc.	ΗΠΑ	1	418.952	6,00
Carrefour S.A.	Γαλλία	2	119.642	3,9
Tesco PLC	Ηνωμένο Βασίλειο	3	92.171	9,3
Metro AG	Γερμανία	4	88.931	3,8
The Kroger Co.	ΗΠΑ	5	82.189	6,3
Schwarz Unternehmens Treuhand KG	Γερμανία	6	79.119	9,8
Costco Wholesale Corporation	ΗΠΑ	7	76.255	8,0
The Home Depot, Inc.	ΗΠΑ	8	67.997	-2,5
Walgreen Co.	ΗΠΑ	9	67.420	9,8
Aldi Einkauf GmbH & Co. oHG	Γερμανία	10	67.112	5,9

ΝΟΤΙΟ ΣΟΥΔΑΝ

2012-01-17T21:02:00.000+02:00

ΝΟΤΙΟ ΣΟΥΔΑΝΠηγή: REUTERS/Isaac Billy/UNMISS

http://www.tovima.gr/

Προτού προλάβει να βιώσει την ανεξαρτησία του το νεότευκτο κράτος του Νοτίου Σουδάν βρίσκεται αντιμέτωπο με το κύμα προσφύγων που λιμοκτονούν. Η επιβίωση για περίπου 60.000 ανθρώπους στην πόλη Πιμπόρ εξαρτάται από τη βοήθεια του Παγκόσμιου Προγράμματος Τροφίμων του ΟΗΕ

Ξέρεις ελληνικά; Τότε ξέρεις και αγγλικά!

2012-01-12T23:10:00.000+02:00

Ξέρεις ελληνικά; Τότε ξέρεις και αγγλικά!

Το παρακάτω άρθρο είχε δημοσιευτεί πριν από καιρό σε βρετανικό περιοδικό τέχνης (;)
Αξίζει το κόπο να το διαβάσεις...!

"The genesis of classical drama was not symptomatic. Aneuphoria of charismatic and talented protagonists showed fantastic scenes of historic episodes. The prologue, the theme and the epilogue, comprised the trilogy of drama while synthesis, analysis and synopsis characterized the phraseology of the text. The syntax and phraseology used by scholars, academicians and philosophers in their rhetoric, had many grammatical idioms and idiosyncrasies.

The protagonists periodically used pseudonyms. Anonymity was a syndrome that characterized the theatrical atmosphere.
The panoramic fantasy, the mystique, the melody, the aesthetics, the use of the cosmetic epithets are characteristics of drama.
Eventhrough the theaters were physically gigantic, there was noneed for microphones because the architecture and the acoustics would echo isometrically and crystal - clear. Many epistomologists of physics, aerodynamics, acoustics, electronics, electromagnetics can not analyze - explain the ideal and isometric acoustics of Hellenic theaters even today.

There were many categories of drama: classical drama, melodrama, satiric, epic, comedy, etc. The syndrome of xenophobia or dyslexia was overcome by the pathos of the actors who practiced methodically and emphatically. Acrobatics were also euphoric. There was a plethora of anecdotal themes, with which the acrobats would electrify the ecstatic audience with scenes from mythical and historical episodes.

Some theatric episodes were characterized as scandalous and blasphemous. Pornography, bigamy, hemophilia, nymphomania, polyandry, polygamy and heterosexuality were dramatized in a pedagogical way so the mysticism about them would not cause phobia or anathema or taken as anomaly but through logic, dialogue and analysis skepticism and the pathetic or cryptic mystery behind them would be dispelled.

It is historically and chronologically proven that theater emphasized pedagogy, idealism and harmony. Paradoxically it also energized patriotism a phenomenon that symbolized ethnically character and phenomenal heroism."

Αλήθεια...Υπάρχει κανείς Έλληνας που δεν κατάλαβε τι έλεγε το παραπάνω άρθρο;

"HELLAS BANK"....

2012-01-12T22:40:00.001+02:00

"HELLAS BANK"....
Γράφει: Παναγιώτης Καλαντζόπουλος
http://www.aixmi.gr/index.php/hellas-bank/
Εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική εξουσία, συζούν στις μέρες μας σαν σιαμαία τρίδυμα. Η διάκριση των εξουσιών έχει εκφυλιστεί σε ασφαλιστική δικλείδα επιβίωσης του πολιτικού συστήματος.

Από τη μία τα αμέτρητα ψέματα που εκστομίζει συστηματικά το πολιτικό προσωπικό προς τον«κυρίαρχο» λαό, ψέματα που δείχνουν το μέτρο του σεβασμού που τρέφει η πολιτική τάξη προς την πλειοψηφία από την οποία αντλεί την εξουσία της (από το αρχαϊκό «έξω οι βάσεις του θανάτου» μέχρι το «λεφτά υπάρχουν»), συγχρόνως δε νομοθετεί και διατηρεί χωρίς ντροπή τον«νόμο περί ΜΗ ευθύνης υπουργών» . Από την άλλη, η ασφυκτική καθυστέρηση απονομής δικαιοσύνης αφ’ ενός και η μέθοδος ταφής αδικημάτων από κρατικούς υπαλλήλους με τις ΕΔΕ απ’ την άλλη, ακυρώνουν κάθε έννοια δικαίου κι έτσι η κοινωνία δίκιο έχει και δίκιο δεν βρίσκει.

Ξυπνήσαμε, λοιπόν, μια μέρα με πρωθυπουργό τραπεζίτη. Ο κος Π. μας λέει πως είναι εδώ για να σώσει τη χώρα από τη χρεοκοπία. Αλλά δεν μας λέει, η χώρα αυτή όταν κι αν σωθεί, θα μας περιέχει; Γιατί, λοιπόν, αφού φτάσαμε στο σημείο η χώρα να διοικείται από τραπεζίτη, γιατί να μη χρησιμοποιήσουμε και στα κοινά μια τραπεζική κατ’ εξοχήν πρακτική; Την κατάσχεση… και για να γίνω σαφής.

Η εξουσία που εκχωρείται μέσω της ψήφου από την κοινωνία προς την πολιτική τάξη, είναι ένα κεφάλαιο, ένα δάνειο ορισμένου χρόνου προς επιλεγμένα πρόσωπα για να διαχειριστούν την εξουσία, το κεφάλαιο δηλαδή, προς το κοινόν όφελος. Αν, λοιπόν, τα πρόσωπα αυτά κατά κοινή ομολογία «πέσουν έξω σε όλα» και αποδειχθεί από τα πράγματα ότι στη χειρότερη περίπτωση ήταν διεφθαρμένοι και στην καλύτερη ανίκανοι, αν λοιπόν μετά από καταχρήσεις, μίζες, σπατάλες, ψέματα αφήσουν την κοινωνία κυριολεκτικά στον δρόμο, πανί με πανί, τότε η κοινωνία, εφ’ όσον θέλει να επιζήσει, οφείλει να κάνει αυτό που θα έκανε και μία τράπεζα. Να κατασχέσει το κεφάλαιο και να μην τους ξαναδανείσει ποτέ.

Δηλαδή να στερήσει από όλα τα πρόσωπα, από τη Μεταπολίτευση και μετά, που πήραν αποφάσεις και άρα έχουν την ευθύνη για αυτήν την κατάντια, το δικαίωμα του εκλέγεσθαι.

Αν ψηφίσουμε πάλι τους ίδιους και δεν εφαρμόσουμε ως κυρίαρχος λαός την κατάσχεση της εξουσίας από την πολιτική τάξη δηλ. τον εξοστρακισμό, τότε είμαστε άξιοι της τύχης μας.